ซังเจ๋อเงียบไป
ตอนซังหลิงหายตัวไป เขายังเด็กมาก จึงไม่ค่อยรู้เรื่องที่เกิดขึ้นในบ้านช่วงนั้น
แต่ตอนนั้นซังหรูโจวจำความได้แล้ว
การมีน้องสาวตัวนุ่มนิ่มแถมยังหอมฟุ้งทำให้ซังหรูโจวตื่นเต้นเป็นพิเศษ วันนั้นเขาปิดบังคนในบ้าน แอบพาน้องสาวออกไปอวดเพื่อน ๆ
และในวันนั้นเอง ซังหลิงก็ถูกคนอุ้มตัวไป
คนในบ้านใช้เส้นสายทุกทาง ต่อมาคนค้ามนุษย์ถูกจับกุมตามกฎหมาย ทว่าเมื่อได้ฟังจากปากพวกมัน กลับรู้ข่าวร้ายสะเทือนใจว่า—
เพราะซังหลิงตัวน้อยไม่เชื่อฟัง เอาแต่ร้องไห้งอแง หลังมีไข้จนชัก พวกมันก็รำคาญ เลยโยนเธอทิ้งไปเสียเฉย ๆ
กลางฤดูหนาว เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่เพิ่งอายุไม่กี่ขวบแบบนั้น จะมีชีวิตรอดได้อย่างไร
แม่ได้รับความกระทบกระเทือนจนสภาพจิตใจพังทลาย
เธอกรีดข้อมือตัวเองในห้องน้ำ แต่ได้รับการช่วยเหลือไว้ทัน
ญาติคนหนึ่งเห็นเช่นนั้นจึงเสนอว่า ไม่อย่างนั้นก็รับเด็กผู้หญิงมาเลี้ยงสักคน จะได้ช่วยปลอบประโลมจิตใจ
ตอนนั้นพ่อแม่ไม่ได้อยากรับเลี้ยงใครจริง ๆ พวกเขาไม่อยากให้ใครมาแทนที่ลูกสาวของตัวเอง
แต่เมื่อแม่เห็นซังหรูเยวี่ยตัวน้อยอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า สวมเสื้อผ้าบาง ๆ สั่นเทาอยู่ท่ามกลางลมหนาว
เธอก็อดนึกถึงลูกสาวผู้น่าสงสารของตัวเองไม่ได้
ลูกของเธอถูกทิ้งไว้กลางหิมะ จะต้องหนาวสักแค่ไหนกัน…
หลังจากนั้น ครอบครัวก็รับซังหรูเยวี่ยมาเลี้ยง แต่ส่วนใหญ่กลับมอบให้พี่เลี้ยงในบ้านเป็นคนดูแล
มอบชีวิตที่สะดวกสบายและการศึกษาชั้นเลิศให้เธอ
ส่วนพ่อแม่ก็เอาแต่ทำงานงก ๆ เพื่อทำให้ตัวเองลืมความเจ็บปวด