ซังหรูเยวี่ยจะไปต่างประเทศเหรอ?
ซังหลิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไม่รู้สิ”
ซังเจ๋อถามอย่างสงสัย “แต่พี่หรูเยวี่ยบอกว่าเธอทำให้พี่ไม่พอใจ พี่ใหญ่ถึงได้โกรธ...”
ซังหลิงว่า “ฉันไม่ชอบเธอ นายเพิ่งรู้วันนี้หรือไง”
ก็ไม่ใช่แบบนั้นเสียหน่อย
ซังเจ๋อหัวเราะแห้ง ๆ “แต่...”
ซังหลิงว่า “นายน่ารำคาญเหมือนกัน”
ซังเจ๋อมองซังหลิงอย่างตกตะลึง สีหน้าเจือความน้อยใจจาง ๆ
“ผมเป็นน้องชายนะ!”
ซังหลิงว่า “ไม่เป็นก็ได้”
ซังเจ๋อแทบไม่อยากเชื่อ ราวกับหูที่มองไม่เห็นบนหัวลู่ตกลงมา “ผมก็ไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย... ผมแค่หวังว่าทุกคนจะอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุข ผม...”
ซังหลิงพยักหน้า “งั้นนายก็ไปต่างประเทศกับเธอสิ”
พูดจบก็ปิดประตูใส่หน้าอย่างไร้อารมณ์
ไม่สนสักนิดว่าซังเจ๋อเกือบโดนประตูกระแทกจนจมูกเบี้ยว
ระบบหัวเราะคิกคัก แลบลิ้นใส่ซังเจ๋ออย่างล้อเลียน
มันทะลุเข้าไปในห้องนอน แล้วพูดกับซังหลิงว่า “เจ้านาย ยีนของตระกูลซังมาถึงซังเจ๋อแล้วหมดเกลี้ยงหรือเปล่า ทำไมรู้สึกว่าสมองเขาว่างเปล่าจังเลย”
ห้องนอนของซังหลิงเชื่อมกับอีกห้องหนึ่ง ซึ่งเธอใช้เป็น ‘ห้องทำงาน’
ข้างในมีแมลงที่ยังไม่ได้จัดการอยู่มากมาย กลิ่นน้ำยาคละคลุ้งในอากาศ
ซังหลิงพูดเสียงนุ่ม “เธอฉลาดจัง ฉันก็คิดว่าที่เธอเดาน่าจะถูกนะ”
ระบบหน้าแดงก่ำ เกาะอยู่บนไหล่ซังหลิง มองเธอทำตัวอย่างแมลง
“เจ้านายต่างหากที่ฉลาดที่สุด!”
ถึงซังหลิงจะเป็นโฮสต์คนแรกของมัน แต่มันไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าจะมีโฮสต์คนไหนทำภารกิจครั้งแรกก็ได้ความสำเร็จระดับเอสสี่ตัว