จ้าวเต๋อเชิ่งกำตั๋วโดยสารชั้นหนึ่งไว้ในมือแน่น ในใจก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาก
พรุ่งนี้เก้าโมงเช้า เขาก็จะออกจากเซี่ยงไฮ้ไปเมืองเทียนจินได้แล้ว
ขอแค่ไปถึงเมืองเทียนจิน ก็เหลือระยะทางไปเมืองหลวงจูอีกแค่ครึ่งวันเท่านั้น
ถึงตอนนั้นก็ย้ายเข้าไปอยู่บ้านเลขที่ 95 ถนนหนานลวกู้เซี่ยงได้เลย
ปลุกระบบ แล้วใช้ชีวิตสบาย ๆ ของตัวเองต่อไป
จ้าวเต๋อเชิ่งเก็บตั๋วโดยสารเข้าไปในมิติวิเศษ แล้วเริ่มเดินเล่นไปตามถนนในเซี่ยงไฮ้
วันนี้ว่างอยู่แล้ว ถือว่าออกมาสัมผัสบรรยากาศและวิถีชีวิตของผู้คนในยุคนี้ก็แล้วกัน
เดินไปเดินมาโดยไม่รู้ตัว จ้าวเต๋อเชิ่งก็มาอยู่บนถนนสายกว้างแห่งหนึ่ง
สองข้างทางเต็มไปด้วยตึกสูงและอาคารสไตล์ตะวันตก
อาคารแต่ละหลังดูโอ่อ่าสง่างาม หน้าประตูบางแห่งถึงกับมีสิงโตหินตั้งอยู่
จ้าวเต๋อเชิ่งเงยหน้ามอง
ป้ายที่ติดอยู่บนตึกเหล่านี้ล้วนเป็นชื่อธนาคารต่าง ๆ
หน้าประตูมีทหารยามถือปืนยาวและสวมอาวุธครบมือยืนอยู่เต็มไปหมด
พอเห็นธนาคารเหล่านี้ จ้าวเต๋อเชิ่งก็พลันคิดอะไรขึ้นมาได้
ทองคำชัด ๆ!
ในยุคที่บ้านเมืองวุ่นวายเช่นนี้ ของที่เก็บอยู่ในธนาคารพวกนี้มากที่สุดย่อมเป็นทองคำแท้กับเงินจำนวนมหาศาล
พวกนายทุนหน้าเลือดกลุ่มนี้ ปกติก็ขูดรีดทรัพย์สินของชาวบ้านไปไม่น้อย
หัวโล้นกำลังจะพ่ายแพ้ยับเยินทั้งแนว พวกหัวหน้าธนาคารเหล่านี้ก็คงกำลังเตรียมขนเงินหนีเหมือนกัน
จ้าวเต๋อเชิ่งหยุดยืนอยู่ข้างทาง ดวงตาจ้องเขม็งไปยังธนาคารต่างชาติที่ใหญ่ที่สุดตรงหน้า
“มาถึงที่นี่แล้ว ถ้าไม่ขนเงินในห้องนิรภัยของธนาคารพวกนี้ออกมาให้หมด ก็เสียของมิติวิเศษกับสกิลเคลื่อนย้ายข้ามระยะของฉันแย่เลยสิ?”