ในศาลาร้างเงียบสงัด จ้าวเต๋อเชิ่งตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกว่าหลับสบายเหลือเกิน
จ้าวเต๋อเชิ่งพลิกตัว รู้สึกว่าเตียงไม้ใต้ร่างแข็งไปสักหน่อย
เขาหยิบนาฬิกาพกที่ฉวยมาจากบ้านเจ้าที่ดินขึ้นมาดูเวลา เพิ่งตีสี่กว่า ๆ
จ้าวเต๋อเชิ่งไม่คิดจะนอนต่อ
ท้องของเขาส่งเสียงประท้วงจ๊อก ๆ ตรงเวลา
จ้าวเต๋อเชิ่งขยับความคิด ยกอ่างเนื้อตุ๋นออกมาจากมิติวิเศษทันที
ในนั้นมีแต่เนื้อวัวไร้มันชิ้นใหญ่กับเนื้อหมูติดมันสลับเนื้อแดง
จ้าวเต๋อเชิ่งไม่พิถีพิถัน ยื่นมือหยิบเนื้อวัวตุ๋นซีอิ๊วชิ้นหนึ่งยัดเข้าปาก
เขาเคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างเอร็ดอร่อย
หลังได้รับการเสริมพลังจากเม็ดปรับปรุงร่างกายสองครั้ง ตอนนี้จ้าวเต๋อเชิ่งกินจุอย่างเหลือเชื่อ
ไม่ถึงยี่สิบนาที เนื้อตุ๋นในอ่างก็หายไปกว่าครึ่ง
ดื่มน้ำอุ่นจากมิติวิเศษตามเข้าไป ร่างกายก็อุ่นสบายไปทั้งตัว
พอกินอิ่มดื่มหนำ พละกำลังก็ฟื้นคืนสู่จุดสูงสุดอย่างสมบูรณ์
จ้าวเต๋อเชิ่งเก็บอ่างไม้กลับเข้ามิติวิเศษ ปัดมือสองสามทีแล้วลุกขึ้นยืน
จากที่นี่ถึงเซี่ยงไฮ้ยังมีระยะทางอีกยี่สิบถึงสามสิบกิโลเมตร
อาศัยช่วงที่ฟ้ายังไม่สว่างและบนถนนยังไม่มีคน รีบเดินทางตอนนี้เหมาะที่สุด
จ้าวเต๋อเชิ่งเดินออกจากศาลาร้างมายังถนนดินด้านนอก
หลังยืนยันทิศทางแล้ว จ้าวเต๋อเชิ่งก็ใช้ทักษะเคลื่อนย้ายข้ามระยะทันที
ทิวทัศน์ตรงหน้าพลันเปลี่ยนไป
วินาทีถัดมา จ้าวเต๋อเชิ่งก็ปรากฏตัวในป่าริมทางที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตร
การเคลื่อนย้ายข้ามระยะต่อเนื่องกันกินพลังจิตอย่างมหาศาล
จ้าวเต๋อเชิ่งไม่กล้าฝืน ทุกครั้งที่เคลื่อนย้ายห้าหกหนก็จะหยุดพักหายใจสักครู่
ระหว่างนั้นก็หยิบเนื้อยัดเข้าปากอีกสองสามชิ้น เติมพลังงานที่เสียไป
ขอบฟ้าค่อย ๆ สว่างเป็นสีขาวคล้ายท้องปลา
หลังเดินทางต่อเนื่องมา ในที่สุดจ้าวเต๋อเชิ่งก็เห็นกลุ่มอาคารอยู่ข้างหน้า
ตอนนี้จ้าวเต๋อเชิ่งมาถึงเขตชานเมืองของเซี่ยงไฮ้แล้ว
บนถนนใหญ่เริ่มมีคนเดินอยู่ประปราย
ส่วนใหญ่เป็นชาวบ้านที่หอบหิ้วครอบครัวหนีภัยสงคราม
จ้าวเต๋อเชิ่งหยุดเดิน ไม่ใช้ทักษะเคลื่อนย้ายข้ามระยะอีก