เรือสินค้าแล่นอยู่กลางทะเลมาสองวันหนึ่งคืนแล้ว
เรือต่างชาติลำนี้กินน้ำลึก เครื่องยนต์แรง แล่นได้อย่างราบรื่นมาก
สองวันที่ผ่านมาจ้าวเต๋อเชิ่งใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบาย
ทุกวันนอกจากจะนอนจนตื่นเองตามธรรมชาติแล้ว
ก็เอาแต่พิงราวกั้นบนดาดฟ้า สูดลมทะเล
ผู้โดยสารห้องชั้นเลิศบนชั้นสองมีไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ
ยังมีพ่อค้าผู้มั่งคั่งในประเทศสองสามคนสวมสูท พวกเขาทำหน้าบึ้งตึงตลอดทั้งวัน
พวกเขาไม่ได้มุ่งหน้าไปทางเหนือเพื่อหลบภัย แต่กำลังกลับเมืองเทียนจินเพื่อจัดการธุรกิจบางอย่าง ทว่าสถานการณ์ตอนนี้ดูท่าจะไม่สู้ดีนัก
จ้าวเต๋อเชิ่งไม่ได้พูดคุยกับพวกเขาเลย
งานประจำวันของเขามีแค่กิน
หลายวันมานี้
จ้าวเต๋อเชิ่งจัดการเนื้อตุ๋นไปแล้วยี่สิบชั่ง
หลังผ่านการเสริมพลังสองครั้ง ความสามารถในการย่อยอาหารของเขาน่าทึ่งมาก
เมื่อไหร่ที่รู้สึกหิว เขาก็กลับเข้าห้อง ล็อกประตู แล้วหยิบอาหารออกมากินอย่างเอร็ดอร่อย
แม้แต่กระดูกก็ไม่เหลือ
กินเสร็จแล้วพลังงานในร่างกายก็เต็มเปี่ยมอยู่ตลอด
วันนี้อากาศแจ่มใส
จ้าวเต๋อเชิ่งยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ
ในมือคีบซิการ์ที่หยิบฉวยมาจากคลังสินค้า
ซิการ์ต่างชาตินี่กลิ่นแรงดีจริง ๆ แค่ดมก็รู้สึกหรูหราขึ้นมาแล้ว
เขาพ่นควันเป็นวงออกมาอย่างช้า ๆ
ลูกเรือต่างชาติผมทองตาสีฟ้าคนหนึ่งเดินเข้ามา
ในมือถือถาดที่วางวิสกี้ไว้สองแก้ว
ลูกเรือยิ้มให้จ้าวเต๋อเชิ่ง
แล้วทักทายด้วยภาษาจีนที่ไม่ค่อยคล่องนัก
“คุณผู้ชาย รับสักแก้วไหมครับ?”
จ้าวเต๋อเชิ่งหยิบธนบัตรสิบดอลลาร์สหรัฐออกมาจากกระเป๋าทันที