ทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว
เขายืดตัวขึ้น เดินออกจากห้องกลับไปยังห้องข้างของตัวเอง หยิบกระเป๋านักเรียนบนโต๊ะแล้วออกจากบ้านไปโดยไม่หันกลับมามอง
ข้างล่าง คนขับรถรออยู่แล้ว
เขาเปิดประตูรถเข้าไปนั่ง พอรถแล่นออกจากบริเวณบ้าน เขาก็เหลือบมองหน้าต่างบานหนึ่งบนชั้นสอง ม่านปิดไม่สนิท แสงแดดกำลังส่องเข้าไปข้างใน
เขาละสายตากลับมา
กลับไปโรงเรียน
สวี่โย่วหนิงถูกแดดส่องจนตื่น
เธอขมวดคิ้ว พลิกตัวไปอีกด้าน แล้วยื่นมือคลำข้างตัว แต่กลับว่างเปล่า
เธอลืมตาข้างหนึ่ง มองสำรวจตัวเอง ชุดนอนยังสวมอยู่เรียบร้อย ผมก็ถูกจัดให้เป็นระเบียบ แผ่กระจายอยู่บนหมอน
ดูเหมือนยังมีไออุ่นบางอย่างหลงเหลืออยู่บนหน้าผาก แม้จะเย็นลงแล้ว แต่เธอก็จำได้
ดูท่าเขาคงอุ้มเธอกลับมาอีกแล้วก็จากไป ไม่รู้ว่าไปตั้งนานแค่ไหนแล้ว
มุมปากของเธอยกขึ้นเล็กน้อย เธอพลิกตัว เอาหน้าซุกผ้าห่มแล้วหัวเราะเบา ๆ สองครั้ง
จากนั้นก็ลุกจากเตียง ล้างหน้าแปรงฟัน เลือกเสื้อผ้า แล้วออกจากบ้าน
เป้าหมายวันนี้ชัดเจนมาก นั่นคือเห็นอะไร ก็ซื้อสิ่งนั้น
โลกาวินาศใกล้จะมาถึงแล้ว ถ้าไม่ใช้เงิน มันก็ไม่ต่างอะไรกับเศษกระดาษ
สวี่โย่วหนิงไปห้างสรรพสินค้า เดินตะลุยซื้อของไปทั่ว ทั้งผลิตภัณฑ์บำรุงผิว เครื่องสำอาง มาสก์หน้า โลชั่นทาผิว รวมถึงผ้าอนามัยที่ต้องใช้ทุกเดือน ไม่มีอะไรตกหล่น
เธอกวาดขนมในซูเปอร์มาร์เก็ตไปเกือบครึ่งโซน ทั้งมันฝรั่งทอด ช็อกโกแลต บิสกิต ลูกอม ถั่วสารพัดชนิด เห็นอะไรก็หยิบสิ่งนั้น
เดินผ่านโซนของใช้ในบ้าน เธอก็หยิบผ้านวมขนเป็ดติดมือมาหลายผืนกับชุดเครื่องนอนอีกหลายชุด แถมยังซื้อที่นอนเพิ่มอีกหนึ่งอัน ที่นอนในห้องข้างแข็งเกินไป เธอนอนไม่สบาย