เสื้อเชิ้ตตัวนี้พอดีตัวมาก แนวไหล่พอดีกับหัวไหล่ ส่วนเอวก็เข้ารูปกำลังดี ไม่มากไม่น้อยเกินไป
กางเกงสูทก็มีความยาวพอดี ชายกางเกงอยู่เหนือข้อเท้าขึ้นมาเล็กน้อย เผยให้เห็นข้อเท้าช่วงหนึ่ง
เขายืนอยู่หน้ากระจก ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่งอย่างหาได้ยาก — เสื้อผ้าชุดนี้ราวกับตัดตามรูปร่างของเขา ทุกส่วนพอดีไปหมด
มุมปากของเขายกขึ้นนิดหนึ่งโดยไม่รู้ตัว
แผ่วเบาและเพียงชั่วครู่ ราวกับระลอกคลื่นที่ลมพัดผ่านผิวน้ำ ยังไม่ทันได้มองให้ชัดก็เลือนหายไปแล้ว
จากนั้นเขาก็กลับมาทำหน้านิ่ง ดึงชายเสื้อเชิ้ตให้เรียบ เปิดประตูห้องน้ำแล้วเดินออกไป
สวี่โย่วหนิงกำลังนอนคว่ำรอเขาอยู่บนเตียง คางวางอยู่บนหลังมือ ขาเรียวทั้งสองข้างยกขึ้นแกว่งไปมา พอได้ยินเสียงประตู เธอก็เงยหน้าขึ้น —
แล้วดวงตาของเธอก็สว่างวาบ
ไม่ใช่แค่คำเปรียบเปรย แต่สว่างขึ้นมาจริง ๆ ราวกับมีใครจุดตะเกียงไว้ในรูม่านตาของเธอ
ลู่หลิ่งชวนยืนอยู่ตรงประตูห้องน้ำ แสงไฟสีเหลืองสลัวจากโคมตั้งโต๊ะสาดมาจากด้านหลัง เคลือบขอบร่างของเขาด้วยประกายอุ่นละมุน
เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวนั้นบนร่างของเขาราวกับผืนผ้าใบที่ตัดขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ — แนวไหล่เนี้ยบคม กระดุมตรงกระดูกไหปลาร้าปลดออกหนึ่งเม็ด เผยผิวขาวเย็นช่วงสั้น ๆ กับไฝแดงเม็ดเล็กที่ชวนให้ใจสั่น
ชายเสื้อเชิ้ตถูกสอดเข้าไปในกางเกงสูท เอวเข้ารูปอย่างเนี้ยบกริบ ยิ่งขับให้เรียวขาคู่นั้นดูตรงและยาว
โหนกคิ้วสูงเด่น รูปคิ้วคมแต่ไม่ดุดัน เบ้าตาลึก ดวงตาสีอำพันเข้มคู่นั้นดูข้นหนืดขึ้นในแสงไฟสลัว ราวกับอำพันที่กำลังละลาย แฝงแรงกดดันแบบไม่ใส่ใจ สันจมูกตรงเป็นสัน ริมฝีปากบางเม้มแน่น แนวกรามกระชับได้รูป เส้นสายคมชัดเป็นระเบียบ