หลังสวมแว่นครอบตาและที่อุดหูแล้ว ทั้งสามคนก็กลืนยาเม็ดละลายออกซิเจนลงไปตามลำดับ
เยื่อบาง ๆ ที่หุ้มเม็ดยาละลายในปากทันที ให้ความรู้สึกเย็นเล็กน้อย พร้อมรสขมจาง ๆ คล้ายสาหร่าย
หลังกลืนลงไป หลินอีลองสังเกตอาการดู ในท้องมีความเย็นแผ่วเบาแผ่ขึ้นมา ก่อนจะสลายไปอย่างรวดเร็ว ร่างกายราวกับได้รับการชะล้าง ลมหายใจกลับคล่องกว่าก่อนกินยาเสียอีก
นางตั้งเวลานับถอยหลังสองชั่วโมงบนสมองแสง แล้วทำมือบอกอีกสองคนว่า “เตรียมพร้อมแล้ว”
เหวินหวานขยับแว่นครอบตาสีชมพูเล็กน้อย ก่อนชูนิ้วโป้งให้หลินอี
ซูจิ่งหงส์เพียงพยักหน้าเบา ๆ
หลินอีสูดหายใจลึก พลิกตัวลงน้ำ
ชั่วขณะที่ร่างกายจมลง น้ำทะเลเย็นเยียบก็โอบล้อมตัวไว้ แสงจากเบื้องบนหักเหลงมา ก่อเกิดลวดลายระยิบระยับทอดยาวเป็นสายอยู่ในน้ำสีคราม
นางค่อย ๆ พ่นฟองอากาศเล็ก ๆ ออกมาเป็นสาย กลั้นหายใจตามความเคยชินอยู่ไม่กี่วินาที แล้วจึงลองหายใจดู
ความรู้สึกยามกระแสน้ำไหลเข้าสู่ช่องอกแตกต่างจากอากาศโดยสิ้นเชิง แต่กลับไม่รู้สึกสำลักหรือติดขัดแม้แต่น้อย ออกซิเจนถูกแยกออกมาจากน้ำทะเล แล้วซึมเข้าสู่ร่างกายอย่างราบรื่น
นางกะพริบตา ก่อนฉีกยิ้มอยู่หลังแว่นครอบตา
ยานี่ได้ผลจริงด้วย
ทะเลบริเวณนี้ใสกระจ่างอย่างที่คาดไว้จริง ๆ แสงอาทิตย์ส่องจากผิวน้ำลงมา เผยให้เห็นละอองแสงเล็กจิ๋วนับไม่ถ้วนลอยอยู่ในน้ำ ราวกับผงทองที่แตกกระจายและค่อย ๆ ร่วงหล่น
โลกใต้น้ำแตกต่างจากบนฝั่งอย่างสิ้นเชิง ทุกสิ่งเชื่องช้าลงและเงียบสงัด แม้แต่เสียงคลื่นก็ถูกที่อุดหูกั้นไว้จนไกลโพ้น เหลือเพียงเสียงกระแสน้ำครางต่ำ ๆ กับเสียงฟองอากาศแผ่วเบายามหายใจออก