เมื่อปราณของราชันยุทธ์ทั้งสามสลายหายไปจนสิ้น ม่านแสงสีทองอ่อนที่ปกคลุมพื้นที่โดยรอบหลายลี้ก็สั่นสะเทือนขึ้นฉับพลัน
จากนั้นมันก็แตกสลายอย่างไร้เสียงดุจฟองสบู่ถูกเจาะ กลายเป็นจุดแสงสีทองอ่อนโปรยปรายทั่วฟ้า ก่อนจะเลือนหายไปท่ามกลางป่าทึบ
ฉู่กวนถอนสายตากลับมา ค่อย ๆ ยกมือขวาขึ้น หงายฝ่ามือ
เมื่อครู่เขาใช้จิตชักนำพลังฟ้าดิน หลอมรวมเป็นลำแสงกระบี่สามสาย ความรู้สึกนั้น...ช่างพิกลนัก
ง่ายดายกว่าที่เขาคาดไว้มาก พลังฟ้าดินตอบสนองเจตจำนงของเขาจริง ๆ
แต่ยังห่างไกลจากการควบคุมได้ดั่งใจ
“ฟ้าดินแห่งนี้ยังไม่เชื่อฟังนัก ดูท่าคงต้องใช้เวลาอีกสักระยะ”
ฉู่กวนส่ายหน้า เก็บซ่อนสัมผัสแห่งชีพจรฟ้าดินที่หลงเหลืออยู่เล็กน้อยจนหมดสิ้น
จากนั้นเขาก็ย่อตัวลง เก็บเศษหยกที่แตกกระจายบนพื้นขึ้นมา ใช้นิ้วบีบคลึงเบา ๆ
วัสดุของสิ่งนี้ไม่ใช่ทั้งทองและหยก ลวดลายด้านในละเอียดจนแทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แม้จะแตกหักแล้ว ตรงรอยร้าวก็ยังมีแสงเรืองรองจาง ๆ พยายามไหลเวียนอยู่
ฉู่กวนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
เขารู้ดีว่าสิ่งที่บรรจุอยู่ในนั้นคือ “ค่ายกล”
ค่ายกลมิใช่สิ่งที่วิถียุทธ์จะครอบครองได้
นี่คือเส้นทางอีกสายหนึ่งที่พิเศษยิ่งกว่า และอาจอยู่เหนือวิถียุทธ์ด้วยซ้ำ
ค่ายกลที่แพร่หลายในต้าจิ้น แท้จริงแล้วส่วนใหญ่เป็นวิชาประสานโจมตี อาศัยตำแหน่งยืนและตำแหน่งดาวที่แตกต่างกัน ทำให้ผู้คนสำแดงพลังได้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
หรือไม่ก็เป็นค่ายกลศึกและค่ายกลกองทัพ ใช้วิธีการเฉพาะหลอมรวมจิตวิญญาณกองทัพ เพื่อเสริมพลังให้แก่กองทัพโดยรวม หรือแม้กระทั่งแม่ทัพผู้เป็นหัวหน้า