“เจ้าหนุ่มนี่… เป็นตัวประหลาดอะไรกัน?” หัวใจโจวเหมี่ยนเต้นระรัว
ทวนเก้าสังหารทะลวงค่ายกลของเขารวบรวมไออำมหิตและปราณแท้ทั้งหมดไว้ ต่อให้เป็นราชันยุทธ์ระดับเดียวกันก็ยังไม่กล้ารับการโจมตีตรง ๆ
แต่ฉู่กวนกลับไม่หลบไม่เลี่ยง ใช้หมัดปะทะเข้าอย่างจัง แถมยังซัดจนเขาแทบปล่อยทวนหลุดมือ
ทว่าเขาถอยได้รวดเร็ว ยังมีคนที่เร็วยิ่งกว่า
ในชั่วขณะที่โจวเหมี่ยนถูกซัดถอย อิ๋นจิ่วเหนียงก็ประชิดเข้าทางปีกข้างของฉู่กวนแล้ว ร่างของนางไถลไปกับพื้น กระโปรงยาวสีเขียวหมึกพลิ้วตวัดราวกับงูผลัดหนัง
หลังจากกระบี่อ่อนในมือหายไป ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใดมันถูกเปลี่ยนเป็นเหล็กแหลมสั้นสีเขียวหมึกแท่งหนึ่ง ตัวเหล็กแหลมเป็นสีเขียวเข้มมันวาว มีคราบมันเยิ้มเคลือบอยู่ชั้นหนึ่ง มองปราดเดียวก็รู้ว่าชุบพิษมา
นางสะบัดข้อมือ เหล็กแหลมสั้นพลันแปรเป็นเงาสีเขียวเต็มฟ้า อย่างน้อยก็มีหลายสิบสาย ซ้อนทับกันทั้งจริงทั้งลวง ปกคลุมตั้งแต่ชายโครงซ้ายไปจนถึงเอวด้านหลังของฉู่กวน
วิชาสังหารลับประจำหุบเขาเสวียนอิน—เหล็กแหลมเงาทมิฬค้นวิญญาณ!
นี่คือวิชาสังหารที่สืบทอดกันมาในหุบเขานานนับพันปี เมื่อแทงออกไป เงาลวงจะซ้อนทับกับกระบวนท่าจริง กระบวนท่าจริงซ่อนคมพิษไว้ ทำให้ยากจะแยกว่าสายใดเป็นของจริง
อิ๋นจิ่วเหนียงอาศัยกระบวนท่านี้ สังหารยอดฝีมือระดับเดียวกันคนหนึ่งทางเหนือใต้เทือกเขาอินซานเมื่อหลายปีก่อน จนมีชื่อเสียงเลื่องลือ
“โดนแล้ว!”
แววยินดีวาบผ่านดวงตาของอิ๋นจิ่วเหนียง
เงาสีเขียวเต็มฟ้าพลันหุบรวม เงาลวงหลายสิบสายรวมเป็นหนึ่ง ปลายเหล็กแหลมจริงพุ่งตรงเข้าใส่เอวด้านหลังของฉู่กวน
แต่ในชั่วขณะนั้นเอง
นิ้วสองนิ้วพลันยื่นออกมา
หนีบเข้าที่ปลายเหล็กแหลมสั้นพอดิบพอดี
อิ๋นจิ่วเหนียงรู้สึกได้ถึงแรงมหาศาลที่ส่งผ่านปลายเหล็กแหลม ข้อมือแข็งค้าง เหล็กแหลมสั้นราวกับถูกคีมเหล็กหนีบไว้ ไม่ว่าจะดันอย่างไรก็ไม่เข้า จะชักกลับก็ไม่ได้