กงชิงก้าวออกมาหนึ่งก้าว พลังปราณของราชันยุทธ์พลันแผ่กระจายดุจเขื่อนแตก
นี่คืออานุภาพของราชันยุทธ์
ไม่ต้องลงมือ ไม่ต้องออกกระบวนท่า เพียงอาศัยพลังปราณชักนำ ก็สามารถก่อเกิด “อำนาจ” เฉพาะตัวของนางขึ้นมาได้!
ภายในอำนาจนี้ ผู้ที่มีพลังบำเพ็ญไม่สูงพอ แม้แต่ยืนให้มั่นยังยาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการต่อต้าน
กงชิงจ้องฉู่กวน น้ำเสียงแหบพร่าและหนักแน่น “อ๋องเซียวเหยา ข้าจะพูดอีกครั้ง จงส่งตัวฆาตกรที่สังหารลู่ฉางเฟิงออกมา เห็นแก่ราชวงศ์ต้าจิ้นและเจิ้นกั๋วกง เรื่องนี้ก็จะถือว่าสิ้นสุด หากไม่เช่นนั้น...”
ถ้อยคำนี้กล่าวได้อย่างมีชั้นเชิง
แม้กงชิงจะเดือดดาล แต่นางก็ไม่ได้ขาดสติ
คนตรงหน้ามีฐานะไม่ธรรมดา เป็นถึงองค์ชายแห่งต้าจิ้นและท่านอ๋องในราชสำนัก
หากนางกล้าสังหารองค์ชายกลางเมืองหลวงอย่างเปิดเผย ก็เท่ากับเป็นศัตรูกับราชวงศ์ต้าจิ้นทั้งราชวงศ์!
อย่าว่าแต่นางเลย แม้แต่สำนักเสวียนจีทั้งสำนักก็รับผลที่ตามมาไม่ไหว!
ทว่าฉู่กวนกลับยืนนิ่งไม่ไหวติง
แม้อำนาจของราชันยุทธ์จะโถมเข้ามาดุจกระแสน้ำ ก็ยังไม่อาจสั่นคลอนเขาได้แม้แต่น้อย กระทั่งคนอื่น ๆ ที่อยู่เบื้องหลังเขาก็ไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่นิดเดียว
แรงกดดันที่คนทั่วไปต้องแบกรับราวกับภูเขาทับ กลับเป็นเพียงสายลมเย็นพัดผ่าน แม้แต่ชายเสื้อก็ไม่ไหวติง
ฉู่กวนเอ่ยเสียงเรียบ “คนของสำนักเสวียนจีเจ้าบุกมาถึงจวนอ๋องของข้า ทำร้ายคนของข้า ข้ายังไม่ได้เอาความสำนักเสวียนจีของเจ้าเลย แต่เจ้ากลับมาข่มขู่ข้าเสียเอง? คิดว่าข้าอารมณ์ดีนักหรือ?!”
รูม่านตาของกงชิงหดลงเล็กน้อย