ฉู่กวนยืนอยู่กลางลาน มองเงาร่างของเสี่ยวชีเลือนหายไปในส่วนลึกของราตรี สีหน้าเรียบเฉย ทว่าจิตใจกลับจมอยู่ในห้วงความคิด
เขาเฝ้าครุ่นคิดถึงที่มาของแผ่นหยกค่ายกลชิ้นนั้นมาโดยตลอด
แม้โหวฉางซิ่นโจวเหมี่ยนจะเพิ่งได้รับบรรดาศักดิ์เป็นอ๋อง ทั้งยังสร้างคุณูปการในศึกสงครามและมีบารมีในกองทัพไม่น้อย แต่สิ่งของเกี่ยวกับค่ายกลนั้นหาใช่ของสามัญไม่ หากเป็นอีกหนทางหนึ่งซึ่งอยู่เหนือวิถียุทธ์
คนในยุคนี้ที่สามารถครอบครองของเช่นนั้นได้มีเพียงหยิบมือ
ด้วยรากฐานและเส้นสายของโจวเหมี่ยน ยังไม่อาจแตะต้องระดับนั้นได้
แต่...ทุกอย่างล้วนไม่สำคัญอีกแล้ว
หลังคืนนี้ จวนโหวฉางซิ่นจะไม่มีอยู่อีกต่อไป
ส่วนเจ้าของแผ่นหยกค่ายกลนั้น วันหน้าค่อยสืบหา เมื่อพบแล้วก็ชำระบัญชีไปพร้อมกัน
เขาเพียงรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง
คนพวกนี้ต่างชอบเล่นนอกกฎกันทั้งนั้น
โหวหลิงตู้ก็เช่นนี้ เสิ่นเฮ่อเหนียนก็เช่นนี้ ตระกูลเซียวก็เช่นนี้ แม้แต่โหวฉางซิ่นก็เช่นกัน
พวกมันคิดว่าการวางแผนลับ ๆ จะสังหารเขาได้ มองเขาเป็นเพียงเนื้อบนเขียง หากเล่นงานเขาในกรอบกฎไม่ได้ ก็จะฆ่าเขานอกกฎ
ตอนนี้เขาเองก็เบื่อจะเล่นแล้ว
ข่าวจากหอฟังวายุมาถึงแล้ว หลักฐานส่วนใหญ่เกี่ยวกับคดีใหญ่ของตระกูลเจียงในปีนั้นรวบรวมได้ครบถ้วน บัญชีทุจริตเงินบรรเทาทุกข์ที่หวยหยาง คำให้การปลอมแปลง และรายชื่อพยานที่ถูกฆ่าปิดปาก ล้วนพร้อมสรรพ
เมื่อรวมกับคำสารภาพที่เซียวฉงเยวียนลงนามไว้ เงื่อนไขในการรื้อคดีให้ตระกูลเจียงก็พร้อมแล้ว
เหลือเพียงปลุกกระแสในหมู่ชาวบ้าน แล้วปล่อยให้มันพัดไปยังที่ที่ควรพัดไป