ชุนอวิ๋นกล่าวว่า “บ่าวแทบอยากควักหัวใจตับไตของตนออกมา เพื่อรับใช้คุณหนูใหญ่เจ้าค่ะ”
ชุดชั้นในส่วนตัวของชิวอวิ๋น ก็เป็นนางที่ช่วยจัดหามาให้
คืนที่ตงอวิ๋นถูกตีจนตาย ชุนอวิ๋นเป็นฝ่ายไปพบสวี่จิ้งหยางด้วยตนเอง เพื่อขอรับตำแหน่งแทนตงอวิ๋น
การได้ปรนนิบัติอยู่ข้างกายคุณหนูใหญ่ ช่างมีเกียรติและน่าเกรงขาม ย่อมทำให้ผู้คนหวั่นไหวได้
สวี่จิ้งหยางจึงมอบโอกาสให้นางแสดงความจงรักภักดี
ชุนอวิ๋นฉลาดกว่า นางรู้ว่าบ่าวคนหนึ่งไม่อาจรับใช้นายสองคนได้
ดังนั้นนางจึงเลือกสวี่จิ้งหยาง แม้หนังสือสัญญาขายตัวจะยังอยู่ในมือฮูหยินสวี่ แต่นางเข้าใจดีว่า ผู้ที่จะกำหนดอนาคตของนางได้อย่างแท้จริงคือคุณหนูใหญ่
ภายนอกนางยังเป็นคนของฮูหยินสวี่ แต่ความจริงนั้น นางกลายเป็นหมากของสวี่จิ้งหยางไปนานแล้ว
“จู๋อิ่ง นำแผ่นป้าที่ชิวอวิ๋นกับตงอวิ๋นดูแลอยู่ มอบให้ชุนอวิ๋นทั้งหมด”
“บ่าวขอบคุณคุณหนูใหญ่เจ้าค่ะ!” ชุนอวิ๋นเม้มปากกลั้นยิ้ม
เมื่อจู๋อิ่งนำแผ่นป้ามาให้ ทั้งยังมอบถุงใบไม้เงินให้อีกถุงหนึ่ง ชุนอวิ๋นก็กลั้นยิ้มไม่อยู่
“ต่อไปบ่าวจะยึดคุณหนูเป็นหลักเจ้าค่ะ!”
“เจ้าออกไปได้” สวี่จิ้งหยางสั่งคำเดียว ชุนอวิ๋นจึงโขกศีรษะแล้วถอยออกไป
หลังนางจากไป จู๋อิ่งก็หุบยิ้ม “คุณหนู ชุนอวิ๋นจะเชื่อฟังหรือเจ้าคะ”
สวี่จิ้งหยางเดินไปนั่งหน้ากระจก พลางหวีผมยาว
นางเอ่ยอย่างเชื่องช้าว่า “จู๋อิ่ง จงจำไว้ คนที่เข้าหาเราเพราะผลประโยชน์ หากภายหน้ามีผลประโยชน์ที่มากกว่า นางก็จะจากเราไป”
“สิ่งที่เราต้องทำ คือใช้ประโยชน์จากนางให้เต็มที่ในยามที่นางยังมีประโยชน์” จากนั้นค่อยหาโอกาสส่งนางไปพบพญายม
จู๋อิ่งคล้ายเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ นางทอดถอนใจเล็กน้อย “แต่บ่าวไม่คิดเลยว่า ชุนอวิ๋นจะทรยศฮูหยินใหญ่เพราะผลประโยชน์จริง ๆ ได้ยินว่านางกับชิวอวิ๋นและอีกสองคนเติบโตมาด้วยกันในจวนตั้งแต่เด็ก”
สวี่จิ้งหยางยิ้ม
“เจ้าเคยได้ยินเรื่องลูกท้อสองผลสังหารนักรบสามคนหรือไม่”
“บ่าวไม่เคยได้ยินเจ้าค่ะ”
“ธรรมชาติมนุษย์ย่อมมีจุดอ่อน โดยเฉพาะสาวใช้ทั้งสี่ที่มีฐานะพอ ๆ กัน พวกนางร่วมทุกข์ด้วยกันได้ แต่ไม่มีทางทนเห็นอีกฝ่ายสุขสบายได้หรอก ข้าเพียงโยนเหยื่อล่อออกไป ก็ทำให้พวกนางห้ำหั่นกันเองได้แล้ว”