“แหล่งข่าวใกล้ชิดเผยว่า ทากิซาว่า ฮารุกะ นักสเก็ตลีลาชายแถวหน้าของญี่ปุ่น ได้รับบาดเจ็บกะทันหันระหว่างฝึกซ้อมที่ลานสเก็ตแห่งหนึ่งในโตเกียวเมื่อเช้าวันนี้ และถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลเพื่อรับการรักษาอย่างเร่งด่วน...”
“...มีรายงานว่า ตอนที่นักกีฬาทากิซาว่าถูกหามออกจากลานสเก็ต เขายังมีสติ แต่สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ขาขวาแทบรับน้ำหนักไม่ได้”
“นับจากความพ่ายแพ้อย่างเจ็บปวดในโอลิมปิกฤดูหนาวที่มิลาน ซึ่งเขาจบการแข่งขันในอันดับที่สี่ ก็เพิ่งผ่านไปเพียงสองสัปดาห์เท่านั้น”
“หลังจากนั้น สมาคมสเก็ตญี่ปุ่นได้ออกแถลงการณ์สั้น ๆ ระบุว่านักกีฬาทากิซาว่าได้รับบาดเจ็บระหว่างฝึกซ้อมและกำลังเข้ารับการตรวจทางการแพทย์ ส่วนรายละเอียดจะแจ้งให้ทราบเพิ่มเติมหลังยืนยันแล้ว”
“สำหรับงานชิงแชมป์โลกสเก็ตลีลาที่กำหนดจัดขึ้น ณ เมืองปรากช่วงปลายเดือนมีนาคม ขณะนี้ยังไม่แน่ชัดว่าทากิซาว่า ฮารุกะ จะลงแข่งขันได้หรือไม่...”
ทากิซาว่า ฮารุกะ ยกมือปิดโทรทัศน์ แล้วหลับตาลงนอนต่อ
ภาพบนรถพยาบาลยังคงฉายซ้ำอยู่ในหัว คุณอาไซคุกเข่าอยู่ข้างเขา มือข้างหนึ่งกุมมือเขาไว้ อีกข้างยันขอบเตียงเพื่อทรงตัว สายตาจับจ้องอยู่บนใบหน้าเขาตลอด ไม่เคยละไปไหน
ริมฝีปากของเธอขยับ เหมือนกำลังพูดอะไรสักอย่าง อาจจะเป็น “ไม่เป็นไรนะ” หรือ “ใกล้ถึงโรงพยาบาลแล้ว” อะไรทำนองนั้น แต่เขาฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง ข้างหูมีแต่เสียงไซเรนดังสนั่น
สิ่งเดียวที่เขาจำได้คือมือของเธอกุมมือเขาไว้ตลอด ไม่เคยปล่อยเลย