ถังอีโยวสะพายกระเป๋านักเรียน เดินไปยังห้องดนตรีตามลำพัง
สัปดาห์หน้าจะมีการถ่ายทำรายการวาไรตี้ ซึ่งต้องใช้เวทีที่มีเปียโน
ต้องขอบคุณที่เดือนตุลาคมยังมีแดดแรง รอยน้ำบนไหล่จึงแห้งและระเหยไปอย่างรวดเร็ว ต่อให้ไม่กลับหอไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ก็ยังดูเรียบร้อยเหมือนเดิม
แต่ร่องรอยบางอย่างกลับไม่ได้ลบเลือนไปง่าย ๆ
ตอนนี้อารมณ์ของถังอีโยวไม่ค่อยดีนัก เขากำลังคิดว่าทำไมตอนหลี่เสี่ยงพูดแบบนั้น ภาพของจอมยุทธ์หญิงคนหนึ่งถึงผุดขึ้นมาในหัว
แม้จอมยุทธ์หญิงคนนั้นจะไม่มีใบหน้า แต่เขารู้ว่านี่ไม่ใช่แค่การเชื่อมโยงธรรมดา คำว่า ‘จอมยุทธ์หญิง’ มีความหมายพิเศษสำหรับเขา
นี่เป็นสัญญาณอันตรายอย่างยิ่ง
เขาเริ่มนึกย้อนถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาซึ่งได้อยู่ด้วยกันอย่างละเอียด แต่กลับพบว่านอกจากคุยกันแล้ว ก็ไม่มีเรื่องไหนเกินเลยเลย
ส่วนเรื่องคุยกันนั้น ถังอีโยวรู้แก่ใจว่ามันไม่ค่อยเหมาะสม
เขาไม่ควรทำ อย่างน้อยในฐานะไอดอล เขาก็ไม่ควรมีประวัติแชตกับเพื่อนนักเรียนหญิงเลย
ยิ่งไปกว่านั้น บทสนทนาของพวกเขายังไหลจากเรื่องจะพูดภาษาจีนกลางให้ชัดถ้อยชัดคำได้อย่างไร ไปจนถึงชาบูหมูกรอกแบบหมุนอร่อยขนาดนั้นจริงหรือเปล่า
แต่ถึงอย่างนั้น อันจิ่วก็ไม่เหมือนใคร
สำหรับเขาแล้ว อันจิ่วแตกต่างจากผู้หญิงทุกคนที่เคยพบเจอจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นคนที่อยู่ไกลหรือคนที่อยู่ใกล้ตัว
ความรักที่ถาโถมมาจากแฟนคลับทางไกลห่อหุ้มเขาไว้แน่นหนา เขามองไม่เห็นตัวตนของแต่ละคน แต่รับรู้ได้ชัดเจนว่าพวกเธอรักเขาในฐานะกลุ่มแฟนคลับ
ส่วนผู้หญิงที่อยู่ใกล้ตัว เขามองออกได้ชัดเจน บางคนพอเห็นเขาก็หน้าแดงขึ้นมาทันที บางคนกลับทำเป็นไม่ชอบเขา