วันศุกร์คาบหลักการมาร์กซ์ อันจิ่วเดินไปนั่งเบาะว่างแถวหลังที่หลินถิ่งช่วยกันที่นั่งไว้
นั่งที่นี่ก็แค่ทำตามกระแส คาบนอนสอนน่ะเหรอ ไม่นั่งหลังห้องเปิดเกมหวังเจ้อหรงเหยาสักรอบ ก็เหมือนเสียวัยรุ่นไปเปล่า ๆ
ส่วนแถวหน้าที่นั่งเบาบางนั้นเต็มไปด้วยคนที่หนีไปช้าไม่ทัน รวมถึงถังอีโยว
เขากำลังหยิบตำราเรียนออกจากกระเป๋า หลี่เสี่ยงสละชีพนั่งเป็นเพื่อนผู้ดี อยู่ข้าง ๆ พึมพำอะไรก็ไม่รู้
อันจิ่วหยิบมือถือขึ้นมาส่งข้อความไปหาถังอีโยว: “วันนี้หลี่เสี่ยงไปนั่งข้าง ๆ เธอทำไม?”
เธอใช้หลี่เสี่ยงเป็นข้ออ้างก็จริง แต่จริง ๆ แล้วตอนนี้ปกติหลี่เสี่ยงกับหนิงจิ้งต้องนั่งด้วยกันเสมอ
บางทีก็แอบหนีเรียนด้วยกัน โดยให้คนอื่น ๆ ในหอ 207 ช่วยตอบว่ามาเรียนแทน
เปิดเทอมมาได้แค่เดือนเศษก็หนีเรียนกันแล้ว หลินถิ่งเคยทั้งทึ่งทั้งขำกับเรื่องนี้เลย
วันหนึ่งพวกเธอในห้องอยากกินสุกี้แบบบุฟเฟ่ต์ไม่ต้องต่อคิว ก็เลยต่างคนต่างหาคนมาเรียนแทนกันคนละคน
วันนั้นก็เป็นคาบหลักการมาร์กซ์เหมือนกัน ถังอีโยวส่งข้อความมาหาเธอแซวว่า ทำไมวันนี้หยวนอันจิ่วกลายเป็นผู้หญิงแว่นผมสั้นไปได้
อันจิ่วหัวเราะออกมาเบา ๆ
ส้มซ่าส์เดินมาแอบดูแล้วหัวเราะลั่น: “ทั้งห้องจะหนีเรียนหรือหาคนเรียนแทนก็ได้ มีแต่ถังอีโยวคนเดียวที่ห้าม”
ก็จริงห้ามไม่ได้จริง ๆ ในเมื่อไม่มีใครไม่รู้จักเขา
เธอกดปุ่มอัดเสียงยื่นมือถือให้ส้มซ่าส์พูดซ้ำอีกรอบ แล้วแซวเขาว่า พระเอกพลังบวกของสถานีกลางนี่ ไม่รู้จักคำว่าคนเรียนแทนหรือไง?