งานแชคจบลงในเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง แฟนคลับส่วนใหญ่ทยอยเดินออกจากงานไปพร้อมรอยยิ้มอิ่มเอมใจ
ภายในโรงแรมค่อย ๆ ว่างลง เหลือเพียงคนไม่กี่คนที่ยังนั่งอยู่
พวกเธอคือคนที่ซื้อทั้งสิทธิ์เข้างานแชค และยังจ่ายเงินเพิ่มในราคาที่สูงกว่าเพื่อซื้อโอกาสถ่ายรูปคู่
อันจิ่วกวาดตามองอย่างไม่ใส่ใจ ใบหน้าที่นั่งอยู่ตรงนี้ แม้จะไม่ถึงกับสนิทกัน แต่ในแวดวงแคบ ๆ ที่ทั้งจำกัดและมีค่าใช้จ่ายสูงแห่งนี้ ก็พอจะคุ้นหน้าคุ้นตากันอยู่บ้าง
เพราะทุกครั้งที่คัมแบ็ค คนที่มีความสามารถและเต็มใจทุ่มเงินระดับนี้อย่างต่อเนื่อง เพื่อแลกกับการได้ใกล้ชิด ก็มีวนเวียนอยู่แค่คนกลุ่มเดิม ๆ
ตอนที่สายตาของเธอกวาดผ่านหญิงสาวผมยาวดัดลอนสีน้ำตาลเกาลัดที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม อีกฝ่ายก็เงยหน้าขึ้นมาพอดี สายตาทั้งสองจึงประสานกันกลางอากาศเข้าอย่างจัง
หญิงสาวคนนั้นชะงักไปเล็กน้อย ก่อนมุมปากจะโค้งขึ้น ไม่ใช่รอยยิ้มที่เป็นมิตร แต่เป็นรอยยิ้มแบบปากยิ้มแต่ใจไม่ยิ้ม
อันจิ่วละสายตากลับอย่างเรียบเฉย
ไม่นาน พนักงานก็พาแฟนคลับกลุ่มสุดท้ายเดินผ่านทางเดินด้านข้าง ไปยังห้องถ่ายรูปที่จัดเตรียมไว้ชั่วคราว
ส่วนแฟนคลับที่ซื้อแค่สิทธิ์ถ่ายรูป แต่ไม่ได้ซื้อสิทธิ์เข้างานแชค มารออยู่ที่นั่นก่อนแล้ว
หลังจากคนทั้งสองกลุ่มมารวมกัน พนักงานก็จัดแถวแยกตามสมาชิกอย่างชำนาญ จากนั้นเริ่มเรียกตามหมายเลข แล้วพาแฟนคลับเข้าห้องที่กำหนดทีละคน