ชายชราเพิ่งเก็บธนบัตรฮ่องกงเข้ากระเป๋าอย่างเชื่องช้า จู่ ๆ ประตูก็ถูกผลักเปิดจากด้านนอก
เขาสะดุ้งเฮือก เงยหน้าขึ้น พอเห็นสาวสวยตรงหน้าก็รีบเปลี่ยนเป็นยิ้มประจบ “โอ๊ย คุณหนู มาแล้วหรือครับ”
พูดจบเขาก็เสริมว่า “คุณหนูพูดแม่นจริง ๆ เขาเลือกต่อสัญญาจริงด้วย”
อันจิ่วพยักหน้า เหลือบมองกระถางธูปแล้วหยิบธนบัตรฮ่องกงห้าร้อยดอลลาร์ส่งให้เขา “เงินส่วนที่เหลือค่ะ”
ไป๋หุยอาการไม่ค่อยดี ไป๋หลานก็ไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่าง ยังไงก็ต้องไปถามเฉินเล่อฉินแน่ ๆ อันจิ่วจึงรู้ว่าวันนี้พวกเขาจะมาวัดหวงไต่เซียน
เพราะอย่างนั้น เมื่อวานเธอเลยมาหาหมอดูที่นี่ แล้วจ้างให้เขามารออยู่ตั้งแต่เช้าตรู่วันนี้
รอผู้ชายผมสีทองคนหนึ่ง โดยมีสาวคนหนึ่งตามมาข้าง ๆ และสาวคนนั้นจะเรียกเขาว่าพี่ชาย
ชายชรารับเงินไป รอยยิ้มยิ่งกว้างกว่าเดิม ร้องอวยพรให้เจ้าของเงินร่ำรวยติดกันหลายครั้ง
พอเก็บเงินใส่กระเป๋าเรียบร้อย ชายชราก็ถามขึ้นลอย ๆ ว่า “แต่ในเมื่อคุณหนูรู้ผลอยู่แล้ว ทำไมยังต้องเล่นละครฉากนี้ด้วยล่ะครับ?”
อันจิ่วมองเขาแวบหนึ่ง “บางครั้งคนเราก็ไม่ยอมเชื่อใจตัวเอง ต้องมีสัญญาณจากภายนอกมาผลักดันสักหน่อย”
คนที่มาขอเซียมซีถามดวง ไม่ได้ขอต่อฟ้าดินหรอก สิ่งที่ขอคือให้ฟ้าดินช่วยยืนยันคำตอบที่อยู่ในใจตัวเองต่างหาก
หมอดูชะงักไป สีหน้าแข็งค้าง ก่อนจะยิ้มรับว่าใช่ เขาคลุกคลีอยู่ในวงการนี้มาหลายสิบปี เห็นคนมาขอเรื่องความรัก เรื่องงาน เรื่องลูก อยากขออะไรก็มีทั้งนั้น
ที่จริงคนส่วนใหญ่มีคำตอบอยู่ในใจตั้งนานแล้ว การขอเซียมซีก็แค่หาเหตุผลสักข้อให้ตัวเองเดินหน้าต่อไปได้อย่างสบายใจ