หลังแยกจากกันที่บาร์บีคิวอูจู แม้เธอกับกึมจีวอนจะไม่ได้ติดต่อกันเป็นการส่วนตัว
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าความสัมพันธ์ระหว่างสองคนขาดตอนไป
กึมจีวอนเป็นไปตามที่เธอคาดไว้ ไม่ได้ห่างเหินไปหลังจากที่เธอแสดงท่าทีสุภาพใส่เขา แต่สิ่งที่เกินคาดคือ เขากลับอาศัยเจียงอันเซียนเป็นเครื่องมือ "ควบคุม" เธอแทน
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังไม่รอนานด้วยซ้ำ วันรุ่งขึ้นหลังกินหมูย่างเสร็จ ก็ให้เจียงอันเซียนพาเธอไปดูพวกเขาบันทึกรายการทันที
เจียงอันเซียนดีใจเป็นธรรมดา เขากลัวอันจิ่วจะเหงาอยู่บ้านคนเดียวมาตลอด แต่จะพาน้องสาวไปด้วยตอนทำงานก็ดูไม่เหมาะเท่าไหร่
ในเมื่อหัวหน้าวงพูดออกมาแบบนี้แล้ว นอกจากรับปากทันทีก็ไม่มีทางเลือกอื่นให้ตอบอยู่แล้ว
อันจิ่วก็ดีใจเช่นกัน การได้เจอหน้าเขาบ่อย ๆ ช่วยลดเวลาที่กึมจีวอนอยู่กับเธอตามลำพัง มีแต่ได้ ไม่มีเสีย
แถมยังได้แกล้งหยอกเขาด้วยรอยยิ้มหวาน ๆ เป็นครั้งคราวอีกด้วย
แน่นอนว่าใช้ได้แค่ไม่กี่ครั้งแรกเท่านั้น หลังจากนั้นเขาก็เหมือนจะชินไปแล้ว ถึงขั้นยิ้มตอบเธอกลับมาได้อย่างสบาย ๆ
ถ้าไม่ใช่เพราะแสงตาของเขาดูมืดคลุมเครือขึ้นเรื่อย ๆ อันจิ่วคงคิดไปแล้วจริง ๆ ว่าเขาบรรลุธรรมสำเร็จเป็นพระไปแล้ว
แต่กึมจีวอนก็ยังไม่มีท่าทีจะขยับตัวอะไร
เขาแค่เป็นแบบนี้อยู่เรื่อยไป จัดวางให้เธออยู่ในระยะสายตาที่เขามองเห็นได้ แล้วก็เงียบ ๆ ทำดีกับเธอไปเรื่อย
อย่างเช่นทุกครั้งที่มีขึ้นเวที บนโต๊ะในห้องรอขึ้นเวทีจะเต็มไปด้วยขนมที่เขาซื้อไว้ให้เธอ พร้อมมิลค์เชคถั่วแดงหนึ่งแก้วที่ไม่เคยขาด