ความพิเศษนั้นอยู่ได้เพียงสามวินาที ชเวซีอุนก็เบนสายตาไปทางอื่นอย่างเป็นธรรมชาติ ยิ้มโบกมือให้แฟน ๆ อีกฝั่ง พลางทำหัวใจด้วยแก้ม รับส่งอารมณ์ได้อย่างแนบเนียนไร้ที่ติ
คนที่ห้าเดินออกมาคือหนุ่มจีนที่ถือบัตรเขียว ลู่ซิง เขายิ้มจนเห็นเขี้ยวเล็ก ๆ สองซี่ แล้วทำหัวใจให้แฟน ๆ
คนที่หกเป็นคนญี่ปุ่น ฟูจิวาระ ฮายาเตะ แร็ปเปอร์รอง ผมย้อมสีแดงสะดุดตา เดินไปพลางโยนจูบให้แฟน ๆ อย่างเท่ ๆ
คนที่เจ็ดคือหนูน้องที่สุดของวง ชินฮวาน ชาวเกาหลี และเป็นนักเต้นอีกคนของวง เขายิ้มอย่างเขินอายนิด ๆ พลางเดินไปโค้งคำนับให้ทุกคน
หัวหน้าวงอีมินฮยอกพาสมาชิกทั้งเจ็ดคนทักทายแฟน ๆ พร้อมกันอย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะนั่งลง
งานแชคเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ สตาฟฟ์เริ่มเรียกแฟน ๆ ตามหมายเลขที่นั่งให้ขึ้นเวทีทีละคน
อันจิ่วได้หมายเลขหนึ่ง เธอลุกขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ ถืออัลบั้มในมือเดินไปยังขอบเวที แล้วเดินขึ้นไปตามคำแนะนำของสตาฟฟ์
งานเซ็นครั้งนี้เป็นงานเซ็นรวมวง ไม่ใช่งานเดี่ยว หมายความว่าสมาชิกทุกคนต้องเซ็นชื่อ
พอเดินขึ้นเวที เธอก็สังเกตเห็นสายตาของทุกคนจับจ้องมาที่ตัวเอง ในเมื่อเซ็นสัญญามาห้าปีแล้ว เพื่อนร่วมวงย่อมคุ้นหน้าซูอันจิ่วจนจำได้ขึ้นใจ
คิมมินฮยอกยิ้มมองซูอันจิ่วที่นั่งลงตรงหน้า รับอัลบั้มไป พลิกเปิดหน้ากระดาษแล้วเริ่มเซ็นชื่อ “ได้หมายเลขหนึ่งอีกแล้วนะ ซูซู”
“ใช่แล้วค่ะ มินฮยอกโอปป้า”
แม้ซูอันจิ่วจะชอบชเวซีอุน แต่เธอไม่ได้เป็นแฟนคลับที่รักเมนจนเกลียดคนอื่น ตอนงานเซ็นรวมวง เธอจึงสุภาพกับเพื่อนร่วมวงทุกคน ไม่เคยทำหน้าบึ้งใส่ใคร
แต่เธอก็ไม่เคยขอจับมือหรือลูบหัวอะไรทำนองนั้น คำถามที่ถามเพื่อนร่วมวงล้วนเกี่ยวกับชเวซีอุน และเพื่อนร่วมวงก็อดทนตอบเธอเสมอ