[กำลังคำนวณผลตอบแทนภารกิจนี้ของผู้พิชิต……]
[รางวัลภารกิจพื้นฐาน: 22,428,728 เยน]
[โบนัสอิทธิพลทางสังคม: 80%]
[ยอดสุทธิ: 22,428,728 × (1 + 0.8) × 0.5 = 20,185,855 เยน]
[คิดตามอัตราแลกเปลี่ยนปัจจุบัน ได้ประมาณ 873,000 หยวน]
[โอนผลตอบแทนเข้าบัญชีธนาคารของโฮสต์โดยอัตโนมัติเรียบร้อยแล้ว]
สามครั้งก็พอ ครั้งที่สี่ อันจิ่วรู้สึกว่าตัวเองเริ่มรู้จักยับยั้งชั่งใจแล้ว
คราวนี้เธออดใจได้ตั้งสามสิบวินาทีเต็ม กว่าจะเปิดแอปธนาคารเช็กยอดเงิน
อืม ๆ มีเงินเพิ่มมาอีกแปดแสนเจ็ดหมื่น
เดี๋ยวนะ แปดแสนเจ็ดหมื่นสามพันต่างหาก อันจิ่ว เธอชักจะลอยแล้วนะ กล้าปัดเศษสามพันทิ้งเชียวเหรอ
เธอลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจ เงินเดือนจากกองถ่ายที่เธออ้างว่าไปทำช่วงปิดเทอมในที่สุดก็ออกแล้ว เธอเลยโอนสองหมื่นให้แม่ก่อน
ไม่ใช่เพราะขี้เหนียวหรอก แค่เธอรู้จักแม่ดี ถ้าโอนเงินก้อนใหญ่ไปทีเดียว ผู้หญิงที่ระมัดระวังไปเสียทุกเรื่องคนนั้นคงคิดฟุ้งซ่านขึ้นมา
สู้ค่อย ๆ หยอดลงกระปุกไปเรื่อย ๆ ให้แม่คิดว่าเป็นเงินเหนื่อยยากที่ลูกสาวเก็บได้จากการรับบทตัวประกอบในกองถ่ายดีกว่า
คิดดูแล้ว เธอเองก็ควรจะจริงจังกับการไปวิ่งหางานตามกองถ่ายได้แล้ว ฝีมือการแสดงจากทั้งสองทางยังช่วยฝึกฝนเกื้อหนุนกันได้ด้วย
อย่างไรเสีย ระบบก็โผล่มาแบบกะทันหัน บางทีมันอาจจากไปแบบกะทันหันเหมือนกัน เธอควรหาแหล่งรายได้อื่นสำรองไว้ด้วย
สองสัปดาห์ต่อมา อันจิ่วได้เข้ากองถ่ายอย่างราบรื่นด้วยคำแนะนำของอาจารย์ที่ปรึกษา
เป็นละครเมืองสมัยใหม่ เธอรับบทนางเอกอันดับห้า บทไม่ได้เยอะนัก แต่ธุระจุกจิกสารพัดในกองถ่ายทำเอาคันหนังศีรษะยุบยิบ
โชคดีที่ทักษะจากภารกิจพิชิตไม่ได้เสียเปล่า หลังถ่ายไปสิบกว่าฉาก สายตาที่ผู้กำกับมองเธอก็ยิ่งพึงพอใจขึ้นทุกที