อันจิ่วรับโทรศัพท์มา บนหน้าจอเป็นโพสต์นิรนามที่เพิ่งลงบนกำแพงสารพัดประโยชน์ของมหาวิทยาลัย
ใจความประมาณว่าเมื่อคืนบังเอิญเจอสองคนนี้ที่ดิสนีย์แลนด์ พร้อมบ่นว่าปีศาจสาวคนนี้ชักจะได้ใจเกินไปแล้วหรือเปล่า เมื่อก่อนแค่เปลี่ยนแฟนเร็ว ตอนนี้คบพร้อมกันสองคนไปเลย
ภาพประกอบเป็นรูปถ่ายจากระยะไกล น่าจะเป็นตอนที่ทั้งคู่เพิ่งลงจากม้าหมุนแล้วเดินตามกันมา
ภาพไม่ค่อยชัด แต่ผมสีทองของไป๋หุยสะดุดตาเกินไป
ปกติกำแพงสารพัดประโยชน์ของมหาวิทยาลัยฮ่องกง เงียบเหงา แต่โพสต์นี้กลับมีคอมเมนต์ตามมาแล้วหลายร้อยข้อความ
มีทั้งคนออกหน้าแทนเฉินเล่อฉิน คนเหน็บแนมว่าเธอเจ้าชู้ คนบอกว่าไป๋หุยไม่ใช่คน แล้วก็มีคนส่วนน้อยที่คิดว่าทั้งคู่เหมาะกันกว่า แต่ไม่นานก็โดนด่ากลับเป็นสิบข้อความ
อันจิ่วกวาดตามองสองที แล้วยื่นโทรศัพท์คืนให้รูมเมตพร้อมยิ้ม “เรื่องที่ฉันกับไป๋หุยไปดิสนีย์แลนด์ เฉินเล่อฉินรู้นะ”
“หา? รู้เหรอ” รูมเมตหงอยลงทันที เห็นได้ชัดว่าคิดว่าข่าวนี้ไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นแล้ว
แต่ไม่นานเธอก็กลับมาคึกคักอีก “อะไรเนี่ย เธอถึงกับรายงานเฉินเล่อฉินแล้วเหรอ? เมื่อก่อนเธอไม่เคยบอกความเคลื่อนไหวให้ผู้ชายคนไหนรู้เลยไม่ใช่เหรอ! ควีนแห่งท้องทะเลเลิกเจ้าชู้แล้วหรือไง?”
อันจิ่วทำท่าเหมือนถูกพูดแทงใจ ใบหูแดงเรื่อ โบกมือไปมา น้ำเสียงเจือความเขินอาย “โธ่ เดี๋ยวฉันต้องไปกินข้าวที่โรงอาหารกับเขาแล้ว ไว้ค่อยคุยกันนะ”
เธอลุกขึ้นคว้ากระเป๋า เดินตัวปลิวไปทางประตู