ตอนที่อันจิ่วกับไป๋หุยปรากฏตัวที่หน้าประตูห้องเรียนตามกันมาติด ๆ คนแรกที่สังเกตเห็นคือหนุ่มที่นั่งแถวหน้าสุดใกล้ประตู
เขากำลังก้มหน้าไถมือถืออยู่ พอหางตาเหลือบเห็นคนเดินเข้ามา พอเงยหน้าขึ้นก็ชะงักค้างไปทั้งตัว
สองคนนี้น่ะ เขารู้จักทั้งคู่ แต่ให้มาอยู่ด้วยกันแบบนี้ นี่เป็นครั้งแรกในรอบสามปีเลย
สองคนดังที่มีสไตล์แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว คนหนึ่งเป็นอัปโหลดเดอร์ที่มีผู้ติดตามเป็นล้าน เป็นลูกครึ่ง หน้าตาราวกับนางฟ้าที่แค่เห็นก็เหมือนถูกชำระล้างจิตใจ
อีกคนเป็นดาวคณะผู้มีข่าวลือมากกว่าการบ้านหลังเลิกเรียน เปลี่ยนแฟนบ่อยยิ่งกว่าเปลี่ยนสีลิปสติก เป็นสาวปีศาจที่หนุ่ม ๆ มหาวิทยาลัยฮ่องกง ทั้งเกลียดทั้งรัก
และตอนนี้ นางฟ้ากับปีศาจก็ปรากฏตัวมาด้วยกัน นางฟ้าทำหน้าเหมือนเขียนคำว่า “อย่ามายุ่งกับฉัน” ไว้เต็มหน้า ก้าวฉับ ๆ อย่างเร่งรีบ ส่วนปีศาจยิ้มระรื่นเดินตามหลังมาอย่างไม่รีบร้อน
นับเป็นภาพหาดูได้ยากในประวัติศาสตร์ร้อยปีของมหาวิทยาลัยฮ่องกง!
ไป๋หุยเดินไปยังที่นั่งประจำตรงแถวกลาง วางกระเป๋าเป้ ดึงเก้าอี้ออกแล้วนั่งลง ทันทีที่หย่อนก้น เสียงพูดคุยที่จงใจกดให้เบาลงรอบตัวก็ดังเข้าหู
“ฮะ ทำไมสองคนนี้มาด้วยกันล่ะ?”
“คงบังเอิญเจอกันตรงประตูมั้ง...”
“บ้าแล้ว เพื่อนฉันเพิ่งส่งข้อความมาบอกว่าเฉินอันจิ่วลงจากรถแอสตันมาร์ตินของไป๋หุยมาเลยนะ”
“โห สองคนนี้คบกันแล้วเหรอเนี่ย แต่จะว่าไป ยืนด้วยกันแล้วก็ดูเหมาะกันดีนะ?”
“ไป๋หุยคงไม่ตกหลุมรักเธอเข้าแล้วหรอกนะ ใจสลาย ผืนดินบริสุทธิ์ผืนสุดท้ายของมหาวิทยาลัยฮ่องกง...”