อันจิ่วพยักหน้ารับ
อวี่เยี่ยนจึงหันไปชงชาให้เธออีกครั้ง ท่าทางไม่รีบร้อนไม่เชื่องช้า ทั้งอุ่นกา ตักชา และรินน้ำ ดูผ่อนคลายเป็นอย่างยิ่ง
“ผมฟังเสียงตอนลองพากย์ในแผนฝึกอบรมของคุณมาหลายชิ้นแล้ว” อวี่เยี่ยนเอ่ยขึ้นกะทันหัน น้ำเสียงอ่อนโยน
อันจิ่วร้อง “อ๋อ” ขึ้นมา ยังไม่ทันได้พูดอะไร เขาก็พูดต่อแล้ว
“เสียงดีทีเดียว” เขาหยิบถ้วยใบเล็กออกมา “แต่อารมณ์ยังขาดไปนิดหน่อย ไม่ต้องกังวลไป เรื่องพวกนี้เป็นสิ่งที่ผมต้องทำต่อจากนี้ ผมจะสอนคุณให้ดี”
อันจิ่วคิดในใจว่า ซวยอันจิ่วอาจจะถ่ายทอดอารมณ์ไม่เก่ง แต่ฉันไม่แน่หรอก ฉันผ่าน ‘ความรัก’ มากี่ครั้งแล้ว คุณคงไม่รู้หรอก
เธอยิ้มบาง ๆ “งั้นขอบคุณคุณครูล่วงหน้าเลยนะคะ”
อวี่เยี่ยนย่อมไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เขาเทชาที่ชงเสร็จลงในถ้วย แล้วยกมาวางบนโต๊ะตรงหน้าเธอ “ลองชิมดู อุณหภูมิกำลังดี”
อันจิ่วยกถ้วยขึ้นจิบหนึ่งคำ ก่อนจะขมวดคิ้วทันที สีหน้าราวกับถูกความขมเล่นงาน
อวี่เยี่ยนเห็นสีหน้านั้นเต็มตา ในใจก็หัวเราะหยันเบา ๆ สมแล้วที่ยังเป็นเด็กสาววัยนี้ ดื่มชาไม่คุ้นสินะ
เขายกมือแตะโทรศัพท์สองสามครั้ง ก่อนจะพยักพเยิด “ลองเปิดไฟล์ที่ผมส่งให้ดูสิ แผนการของคุณในเดือนหน้า”
อันจิ่วหยิบโทรศัพท์ออกมาอีกครั้ง แล้วเปิดไฟล์ในห้องแชตของเขา ตารางที่อัดแน่นไปด้วยรายละเอียดทำให้เธอตกใจอยู่ครู่หนึ่ง
วันไหนต้องเข้าไปนั่งสังเกตการณ์ในห้องอัด วันไหนต้องฝึกตาม วันไหนเข้าห้องอัดเพื่อรับคำแนะนำ วันไหนต้องส่งสรุปทบทวน ทุกหัวข้อระบุวันที่และหมายเหตุไว้อย่างชัดเจน
ก่อนหน้านี้งานวิจัยเรื่องการจับคู่ครูศิษย์ของอวี่เยี่ยนทำให้เธอคิดว่าเขาเป็นคนสบาย ๆ แต่พอเห็นตารางนี้แล้วดูท่าจะไม่ใช่เลย