การจำลองด้วยกระจกสะท้อนก็เป็นหนึ่งในการฝึกปลดปล่อยธรรมชาติของนักแสดง
หลักง่าย ๆ คือแบ่งเป็นคู่ ๆ ยืนหันหน้าเข้าหากัน ต่างคนต่างเป็นกระจกสะท้อนของอีกฝ่าย คนหนึ่งเริ่มทำท่าทางอะไรก็ได้ อีกคนต้องเลียนแบบออกมาให้เหมือนเป๊ะเสียทุกซอกทุกมุม
อีกไม่กี่นาทีถัดมา สลับบทบาทกัน แล้วทำซ้ำอีกรอบ
แต่ทุกคนกลับสนใจเรื่องอื่นเป็นอย่างแรกเสียก่อน…
ส้มซ่าส์วิ่งมานั่งข้าง ๆ พูดขึ้นทันที "ผสมชายหญิงเลย ฉันเอาด้วยนะ"
ห้องเรียนการแสดงหญิงเยอะกว่าชาย ยี่สิบหกคนในห้องนี้มีผู้ชายแค่สิบคนเท่านั้น
"หลี่เสี่ยงมีหนิงจิ้งรับไปแล้ว ถูกเช็ดออกไปเรียบร้อย ส่วนถังอีโยวก็โดนเช็ดไปแล้วเหมือนกัน…" นางนับไปเรื่อย ๆ
"ใครบอกว่าถังอีโยวโดนเช็ดออกไปแล้วล่ะ" อันจิ่วยิ้ม
"เป็นห่วงเป็นใจนักหรือไง งั้นก็รีบไปจับคู่คนสิ" นางแซวต่อ "ดูสิ หวังอีเซียงกำลังมองเธออยู่"
เหล่าผู้ชายในห้องต่างหันมาทางนี้ หลี่เสี่ยงเขย่าคิ้วให้หนิงจิ้งดู หนิงจิ้งก็ชูประจ๊ะโอเคกลับไป
แก้มของส้มซ่าส์แดงขึ้นมาชั่วขณะ แล้วก็ยกมือฟาดหลังอันจิ่วหนึ่งที "หาแกอะไรกัน ฉันอยากจับคู่กับผู้หญิงด้วยกันเฉย ๆ"
สาว ๆ ที่นั่งรายล้อมอันจิ่วต่างมีสีหน้าแบบเดียวกันหมด อยากก็อยาก แต่ก็อาย ๆ หน่อย ๆ
"เรื่องนี้นะ ฉันแนะนำให้ลงมือก่อนเสียดีกว่า" อันจิ่วเคาะคอระบายเสียง
"ถ้าเป้าหมายคือเปิดเปิดสายธรรมชาติออกมา ยิ่งจับคู่กับคนที่ต่างจากตัวเองมากเท่าไหร่ยิ่งดี เลียนแบบผู้ชายย่อมช่วยปลดปล่อยจิตใจได้มากกว่าเลียนแบบร่วมเพศแน่นอน"
นางกะพริบตาปริบ ๆ "หรือจะให้ฉันออกหน้าเป็นตัวอย่างซักตัวให้เลยไหม?"