จัดการแขกไม่ได้รับเชิญเสร็จ หุบเขาลำธารก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง
หยุนซูพิงกายใต้ต้นไม้ใหญ่ ประสานมือหนุนท้ายทอย ทอดสายตามองกระท่อมไม้ไผ่ในหุบเขาแห่งลำธารที่ทยอยจุดตะเกียงสว่างไสวทีละหลัง
เดิมทีนางตั้งใจจะเปลี่ยนชุดคุนอวี๋ซือเจียเพื่อเร่งกล้ามันเทศที่ชุยเอ้อร์หลางกับพวกปลูกลงแปลงให้เติบโตโดยตรง จะได้สร้างความหวังให้พวกเขามีชีวิตที่ดีขึ้นในวันข้างหน้า
ทว่าภายหลังนางนึกถึงภัยตั๊กแตนที่เมืองซิ่นตู จึงจำต้องระงับความคิดนี้ไว้ก่อนชั่วคราว
ในยามที่ไม่อาจแน่ใจได้ว่าจะแก้ไขภัยตั๊กแตนครั้งนี้ได้ นางจำต้องสำรองไพ่ตายเอาไว้รับมือกับผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุด
ชุดคุนอวี๋ซือเจียที่เสริมพลังเลื่อนขั้นแล้ว ประเมินได้ว่าขอบเขตของสกิลน่าจะครอบคลุมทั่วทั้งเมืองซิ่นตู
ผลของสกิลนั้นเรียกได้ว่าน่าพอใจ แต่หลังเลื่อนขั้นแล้วกลับเพิ่มเวลาคูลดาวน์ถึงหนึ่งเดือน ก็น่าหงุดหงิดอยู่บ้าง
หากวันนี้นางใช้งานไป พอพืชผลในเมืองซิ่นตูถูกตั๊กแตนทำลายสิ้น นางก็ได้แต่ยืนมองตาปริบ ๆ
“ระบบ ตอนนี้ข้ามีค่าตกตะลึงเท่าไร”
“76660”
จิ้งจอกน้อยกระโดดขึ้นบ่าของนาง พึมพำเบา ๆ
“เจ้านาย ท่านหาได้ตั้งมากมายปานนี้ เหตุใดยังต้องกินนอนกลางดินอีก”
“พื้นที่ระบบมีห้องเตียงใหญ่ เข้าพักหนึ่งคืนใช้แค่ห้าพันค่าตกตะลึง ท่านมีพอพักสบาย ๆ”
“ระบบ เงินทองต้องใช้ให้ตรงจุด”
หยุนซูว่าเช่นนั้นแล้วก็เงยหน้ามองดวงดาวระยิบระยับบนท้องฟ้า
ใช้ค่าตกตะลึงกลับไปยังพื้นที่ระบบเพื่อจัดการธุระส่วนตัวและรักษาความสะอาด นับเป็นรายจ่ายที่จำเป็น
ส่วนการกลับไปนอนห้องเตียงใหญ่ในพื้นที่ระบบ ไม่ใช่
นางกล่าวเสียงเบา “เมื่อก่อนออกภารกิจนอนในป่า ข้ามิเพียงต้องหวาดระแวงว่าจะถูกใครลอบยิง ยังต้องคอยระวังอสรพิษกับแมลงสัตว์กัดต่อย หามีเงื่อนไขดีเช่นบัดนี้ไม่”