ปลายเดือนสอง ป่าไม้ในเขตเมืองหลวงเริ่มเขียวขจีขึ้นทีละน้อย ใกล้จะเปิดฤดูใบไม้ผลิแล้ว แต่ปีนี้ลมหนาวปลายฤดูกลับทรมานยิ่งนัก
นับตั้งแต่วันนั้นที่ได้โต้เถียงกับเหล่าขุนนางในราชสำนัก
เฉียนเฉี่ยนกลับมาพร้อมกับคำพูดที่ข่มทุกคน ถึงกับทำให้จักรพรรดิเฉียนเปลี่ยนใจได้ ข่าวนี้แพร่สะพัดไปทั่วทุกซอกทุกมุมของเมืองหลวง
ตั้งแต่นั้นมา ก็ไม่มีผู้ใดที่ขาดสติ กล้าคาดเดาว่าองค์หญิงจะตกต่ำลงหรือไม่
เห็นได้ชัดว่า—ไม่ มีแต่จะรุ่งเรืองยิ่งขึ้น
เพราะมองไปทั้งเมืองหลวง ใครเล่าจะสามารถบุกเข้าทำลายคฤหาสน์ขุนนางผู้ใหญ่ได้มากมายขนาดนั้นในคืนเดียว แล้วยังปลอดภัยไร้กังวล ถอนตัวได้อย่างราบรื่นเช่นนี้
ไม่ต้องพูดถึงต้าเฉียน แม้ทุกยุคทุกสมัย นับพันปีมา องค์หญิงที่ได้รับความโปรดปรานที่สุดในประวัติศาสตร์ ก็เป็นได้เพียงมีจวนที่ใหญ่ขึ้น พระยศสูงขึ้น หรือไม่ก็ได้สามีที่มีฐานะสูงขึ้นเท่านั้น
เช่นเฉียนเฉี่ยน นับเป็นรายแรกในประวัติศาสตร์ชาติ
หลังจากเหตุการณ์เมื่อวาน เดิมทีพวกที่ยังคิดรอดูอยู่ในเมืองหลวง พวกที่ไม่ใส่ใจ พวกที่ดูแคลนในใจ หรือแม้แต่พวกที่ถูกเฉียนเฉี่ยนบุกทำลายเมื่อคืน
คนเหล่านี้ต่างเปลี่ยนท่าทีไปหมด
ของขวัญและหนังสือขอพบเกือบจะเหยียบธรณีประตูจวนองค์หญิงเจาหมิงพัง
แม้แต่คฤหาสน์ที่เพิ่งถูกทำลายเมื่อคืน
หลังคาตัวเองยังไม่ทันซ่อม ก็เตรียมการว่าจะเอาของขวัญไปเอาใจผู้ก่อเหตุเสียแล้ว
แต่เฉียนเฉี่ยนไม่เคยสังสรรค์กับใคร ไม่ว่าจะเป็นหนังสือเชิญหรือหนังสือขอพบของใคร ถ้าเฉียนเฉี่ยนไม่สนใจจะพบ แม้อีกฝ่ายจะเป็นเชื้อพระวงศ์ชั้นสูง นางก็ไม่พบ
ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งเมืองหลวง ใครจะสูงศักดิ์ไปกว่านางได้เล่า
เฉียนเฉี่ยนตื่นเช้าแล้วไม่มีธุระอะไร จึงไปให้อาหารปลาที่สระฮว่าฉือในลานจวน ปลาไนในสระฮว่าฉือนั้นล้วนอ้วนพีแข็งแรง เวลาว่ายน้ำช่างดูองอาจยิ่งนัก