นางรอง? พ่อข้าคือฮ่องเต้ หวังว่าพ่อเจ้าก็เป็นเหมือนกันนะ

ตอนที่ 16 มู่หรงจิ้น

7 นาที· 1.6K คำ

"ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย โปรดชมทาสผู้นี้ ด้วยสูงถึงแปดฉื่อกว่า ทั้งรูปกายและร่างกายล้วนเป็นเลิศ"

ท่ามกลางฝูงชน พ่อค้าขายทาสสองคนรายล้อมชายหนุ่มชุดดำคนหนึ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มประจบประแจง

"ซื้อกลับไป ไม่ว่าจะเฝ้าบ้านดูแลเรือน หรือใช้แรงงานในไร่ก็ได้ทั้งนั้น มีแรงมากมาย แถมราคาไม่แพง แค่สิบแปดตำลึงเจ็ดเงิน!"

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของฝูงชนดังไม่ขาดสาย

ชายหนุ่มหลุบตาลงราวกับไม่ได้ยิน มือทั้งสองข้างถูกเชือกป่านหยาบมัดไว้

คิ้วดวงตาคมเย็นเฉียบดั่งหยก วัยยังเยาว์ งดงามยิ่งนัก รูปร่างสูงโปร่งผอมบาง แต่กลับซ่อนเร้นพลังอันแข็งแกร่งไว้ดังเสือดาวหิมะ

"เมื่อครู่ท่านถามว่าทำไมถึงราคาถูกเช่นนี้ ก็ต้องเล่าให้ฟังว่า ทาสผู้นี้ไม่มีเอกสารประจำตัว"

ทันใดนั้น ฝูงชนที่เคยตื่นเต้นก็เงียบลงราวกับถูกสาดน้ำเย็น

ในต้าเฉียน ผู้ที่มีเอกสารสามฉบับคือตระกูลใหญ่

สองฉบับมักเป็นขุนนางหรือพ่อค้าผู้มั่งคั่ง

ส่วนฉบับเดียวนั้นคือสามัญชน ชาวนา หรือคนธรรมดาทั่วไป

การไม่มีเอกสารประจำตัว หมายความว่าไม่ได้ถูกขายมาจากบ้านก่อนหน้า แต่เป็นพวกพเนจรหรือขอทาน

ไร้ซึ่งเอกสาร ก็ไม่รู้ว่าบ้านเกิดอยู่แห่งหนใด มาจากที่ใด

ทาสเช่นนี้ อย่างแรกไม่ต้องพูดถึงว่าจะหนีหรือไม่ แค่ฐานะของเขาก็ทำให้คนกังวลใจแล้ว

พวกหัวขโมย อาชีพอันต่ำต้อย

ยิ่งเลวร้ายกว่านั้น อาจเป็นพวกพเนจรที่ฆ่าชิงทรัพย์ก็เป็นได้

ดังนั้น ฝูงชนที่เคยอยากประมูลก็พากันเงียบหาย ถึงแม้จะมีผู้คนมากมาย แต่ก็ไม่มีใครยอมเอ่ยปาก

นายหน้าขายทาสมองด้วยความร้อนใจ รีบเอามือไปจับคางชายหนุ่มให้หันไปมา เพื่อโชว์ให้คนรอบข้างดูเสมือนสินค้า

"หนีไม่ได้หรอก จะไม่หนี การไม่มีเอกสารก็สะดวกดีไม่ใช่หรือ? อยากทำอะไรก็ได้ แม้แต่ตีจนตายก็ไม่มีใครสืบสวน"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป