แม้หร่านซูเยว่กับเว่ยเหยาจะแต่งงานกันแล้ว แต่เซิ่งหมิงก็ยังมองเว่ยเหยาอย่างขัดหูขัดตาไปหมด
คำอธิบายเรื่องเตรียมมีลูกของเว่ยเหยามีช่องโหว่มากเกินไป เซิ่งหมิงยังคงคิดว่าเว่ยเหยาคงไม่ไหว
อย่างไรเสีย ร่างกายของน้องสาวเขาก็ปกติดีแท้ ๆ ที่ยังไม่ตั้งครรภ์สักทีก็ต้องเป็นปัญหาของเว่ยเหยาแน่
ต่อมา ลูกของเซิ่งหมิงกับอวี๋ฉินอายุได้สามขวบแล้ว หร่านซูเยว่ถึงเพิ่งตั้งครรภ์
เซิ่งหมิงคอยหาโอกาสเหน็บแนมเว่ยเหยาอยู่เสมอ ครั้งหนึ่งในงานรวมญาติ เขาดื่มไปนิดหน่อย ปากก็เริ่มหาเรื่องอีกแล้ว
“ไม่เป็นไรนะ น้องสาวเอ๊ย ถึงเว่ยเหยาจะไม่ค่อยไหว แต่เขาอายุมากกว่าเธอนี่นา รอเขาตายแล้วค่อยหาคนใหม่ก็ยังทัน”
หร่านซูเยว่ทั้งขำทั้งจนใจ “พี่ ดื่มมากไปแล้วนะ”
“พี่ไม่ได้เมา! พูดเรื่องจริงทั้งนั้น! ดูพี่สิ แต่งงานกับชิ่นชิ่นปีที่สองก็มีลูกแล้ว ส่วนเขาล่ะ? นี่กี่ปีกันแล้ว? ถ้าท้องเธอไม่มีข่าวดีขึ้นมาสักที พี่คงนึกว่าเขา...”
เซิ่งหมิงยังพูดไม่ทันจบ เว่ยเหยาก็ถือจานผลไม้เดินเข้ามา
เขาวางจานผลไม้ลงบนโต๊ะด้วยสีหน้าเรียบเฉย จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ส่งข้อความหาจ้าวฉิน
[เว่ยเหยา: ย้ายเซิ่งหมิงไปประจำสาขาต่างประเทศ พรุ่งนี้ออกเดินทาง]
ตอนเซิ่งหมิงได้รับคำสั่งย้ายตำแหน่ง เขาถึงกับอึ้งไปทั้งตัว
เขาหันไปมองอวี๋ฉิน ฝ่ายนั้นยกมือกุมขมับ พลางด่าในใจว่า “ไอ้ทึ่ม”
แต่ถึงจะด่าอย่างนั้น เธอก็ยังตามเซิ่งหมิงไปต่างประเทศด้วย
เมื่อไปถึงที่นั่น เซิ่งหมิงถึงได้รู้ว่าสาขาที่เว่ยเหยาจัดให้เขาอยู่ติดกับเขตอนุรักษ์สัตว์ป่า