น้ำอุ่นโอบล้อมร่างกายไว้ หร่านซูเยว่เผลอถอนหายใจอย่างผ่อนคลาย
เธอพิงผนังหินริมบ่อ เงยหน้ามองใบเมเปิลเหนือศีรษะที่ไหวขึ้นลงเบา ๆ ท่ามกลางราตรี
เว่ยเหยานั่งอยู่ตรงหน้า แขนพาดบนผนังหินด้านหลังเธออย่างเป็นธรรมชาติ โอบเธอไว้ครึ่งหนึ่งในอ้อมแขน
ท่ามกลางไอร้อน ผิวของหร่านซูเยว่ถูกน้ำอุ่นแต้มเป็นสีชมพูระเรื่อราวดอกไม้
ตั้งแต่ลำคอถึงเนินอก แล้วต่อไปยังหน้าท้องที่จมหายอยู่ใต้น้ำ สีชมพูบางเบานั้นคล้ายดอกท้อบนกิ่งในฤดูใบไม้ผลิ อ่อนนุ่มและมีชีวิตชีวา
สายตาของเว่ยเหยาเลื่อนตามสีชมพูระเรื่อไปด้านล่าง ก่อนจะหยุดอยู่บนผิวน้ำ
ระลอกน้ำไหวกระเพื่อม เผยให้เห็นเค้าโครงอวบอิ่มตรงหน้าอกของเธอเลือนราง ขยับขึ้นลงเบา ๆ ตามจังหวะหายใจ
ลูกกระเดือกของเขาขยับวูบ เขาเบือนสายตาหนี แล้วยื่นมือดึงเธอเข้ามาใกล้
หร่านซูเยว่เอนซบไหล่เขาตามแรงดึง หลับตาลงแช่น้ำอย่างเงียบสงบ
ทั้งคู่แช่น้ำพุร้อนราว 20 นาที ก่อนขึ้นจากบ่อและเข้าไปในห้องอาบน้ำ
ห้องอาบน้ำกว้างขวาง ผนังทั้งสี่ด้านปูด้วยกระเบื้องหินสีเทาเข้ม ฝักบัวห้อยลงมาจากเพดาน สายน้ำไหลแรงและถี่
เว่ยเหยายืนอยู่ด้านหลังหร่านซูเยว่ เทสบู่เหลวลงบนฝ่ามือ แล้วถูมือทั้งสองจนเกิดฟองละเอียด ก่อนลูบไล้ลงบนแผ่นหลังของเธอ
มือของเขาเลื่อนจากหัวไหล่ลงมาตามแนวกระดูกสันหลัง ค่อย ๆ นวดไปจนถึงแอ่งเอว
หร่านซูเยว่สั่นไหวเล็กน้อย มือทั้งสองยันผนังตรงหน้า ก้มหน้าเงียบกริบ ไม่กล้าส่งเสียง
ฝ่ามือของเว่ยเหยาหยาบกร้านด้วยรอยด้าน ฟองสบู่ใต้มือเขากลับนุ่มละเอียด ห่อหุ้มร่างเธอไว้ในสัมผัสลื่นนุ่มอุ่นละมุน