เย่ชีเหยียนดันหน้าต่างรถไฟเปิดออก สายลมภายนอกปะทะแก้มเบา ๆ
ฝูงสัตว์ประหลาดผุดขึ้นจากเส้นขอบฟ้า พุ่งไล่ตามรถไฟของเขาด้วยความเร็วสูง
อีฟก็เปิดใช้ช่องอาวุธครบทุกส่วนอย่างมีความสุขเช่นกัน ปลดปล่อยการโจมตีอย่างดุร้ายออกมาอย่างไม่ยั้ง
สัตว์ประหลาดที่ไม่ได้เจอมานาน ความรู้สึกที่ไม่ได้สัมผัสมาช้านาน
ผ่านมากว่าสองเดือน ในที่สุด เย่ชีเหยียนก็สำเร็จชานชาลาระดับ 10 แห่งแรกที่เป็นของตนเอง
เสียงระเบิดของปืนที่คุ้นหูดังก้องข้างหู
สายตาเย่ชีเหยียนตกอยู่ที่เฟืองซึ่งแตกออกเป็นสองครึ่งตรงหน้า
"อันนี้นับว่าเป็นไอเทมที่ให้ช่วงเวลากระโดดข้ามมากที่สุดเลยล่ะสินะ"
จากที่เข้าได้เพียงชานชาลาระดับ 8 มาถึงตอนนี้ระดับ 10
สูดลมหายใจลึก ๆ ไม่ลังเล
เย่ชีเหยียนนำสองครึ่งมารวมกันเข้าด้วยกัน
เฟืองสองครึ่งแตะสัมผัสกัน
แสงสว่างอันวิจิตรพร้อมเสียงเฟืองประสานกันอันไพเราะดังแผ่ออกมา
ความทรงจำที่เฟืองครอบครอง หรือร่องรอยแห่งกาลเวลาที่มันเคยผ่านมา ปรากฏต่อหน้าเขา
มันเคยดำรงอยู่ในร่างของสิ่งมีชีวิตจักรกลนับไม่ถ้วน
ถูกแย่งชิง ถูกค้นหา ถูกทิ้งขว้าง...
จนกระทั่ง มือของหญิงสาวคนหนึ่งดึงมันออกมาจากกายจักรพรรดิจักรกลตนหนึ่ง
หญิงสาวคนนั้น
คือเอมิล
เอมิลก่อนที่วิญญาณจะถูกเอริสฉกไปกลายเป็นเจ้านำทาง
เอมิลก็เป็นผู้ขับเคลื่อนสิ่งมีชีวิตจักรกลเช่นกัน
แต่กลับแพ้ให้กับสิ่งมีชีวิตสีดำก้อนหนึ่งในสนามประลองระดับโคโรนา
เย่ชีเหยียนมองออกว่าสิ่งนั้นคืออะไร