เมฆลอย สายฟ้าแผดพาย
บนฟ้าเหนือศีรษะของมังกรจักรกลลาดตระเวน
เย่ชีเหยียนจ้องมองเกียร์ชิ้นนั้นที่ลอยนิ่งอยู่เบื้องหน้า รู้สึกประหลาดใจไม่น้อย
"ยังไงถึงยังไม่ถึงขั้นสุดยอดล้ำเลิศ? เพราะเหรียญรถไฟที่ดูดกลืนไว้ผ่านลดหย่อนการบริโภคขั้นหนักก่อนหน้านี้ยังไม่พอ? แต่ก็ไม่ใช่ว่าลดหย่อนการบริโภคขั้นหนักทำไม่ได้ หากแต่เกียร์ชิ้นนี้กินไม่ไหวเอง แต่ว่า..."
ภาพตอนที่เขาสร้างร่างกายให้ลีเซ็ตผุดขึ้นในความคิด
ครั้งนั้น "ทุกสรรพสิ่ง" ที่ลีเซ็ตดูดกลืนไป ยิ่งกว่าเกียร์ชิ้นนี้มหาศาลนับประสาอะไร
แต่ถ้าหากเป็นเช่นนั้น เกียร์ที่ไปถึงระดับ 12 แล้วกลับทำได้แค่เพียงนี้...
แล้วลีเซ็ตล่ะ?
ก่อนที่เธอจะถือกำเนิด เธอก็แค่บลูปรินต์หนึ่งใบจากโลกจีที แล้วถูกมันปฏิบัติการวิวัฒน์... หลุดพ้นคำนำหน้าจีที จนทำให้เขาสร้าง[สุดยอดล้ำเลิศ]ที่เป็นของเขาเพียงผู้เดียวขึ้นมาได้
ลีเซ็ต เป็นสิ่งพิเศษ เป็นสิ่งเดียวที่หาได้ยาก
ทั้งที่ปรากฏตัวข้างเขามาตั้งแต่นานแสนนานแล้ว
ทั้งที่แทบไม่เคยได้รับการเสริมพลังใด ๆ แต่ในวันนี้ที่เขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ กลับเผยให้เห็นความจริงที่น่าสะพรึงอย่างยิ่ง
อาจจะ...
ลีเซ็ตคือสิ่งมีชีวิตจักรกลที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาของเขาทั้งหมด โดยไม่มีข้อยกเว้น
เย่ชีเหยียนยิ้มเจื่อน ๆ
แล้วหันไปมองด้านหลังของตนเอง
ตั้งแต่วินาทีที่ออกจากรถไฟ สาวใช้สวยงามอ่อนโยนคนนั้นก็เดินตามหลังเขามาโดยตลอด
"ท่านเจ้าขา?"
เย่ชีเหยียนยื่นมือออกไปหยิกแก้มของลีเซ็ตสองสามที