[ผู้พิพากษา · จับกุม]
ประตูแสงรูปสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดเปิดออก
โซ่เส้นหนึ่งอย่างอ่อนโยนดึงวัลลี่กลับมาจากมิติลึกลับบางแห่งในโลกนี้
หุ่นยนต์ตัวจิ๋วมึนงงหมุนตัวไปสองรอบจึงค่อยได้สติ พอเห็นเจ้านายของตัวเองก็ดีใจไม่หยุด
“ยินดีต้อนรับกลับมา”
เย่ชีเหยียนลูบกระหม่อมเหล็กของวัลลี่ แล้วเรียกอินทรีมาทำขาไก่พลาสมาที่มันชื่นชอบที่สุด
“~~”
วัลลี่โค้งดวงตาลง แต่กลับไม่รีบไปเพลิดเพลิน หากดึงเย่ชีเหยียนไปยังแผนที่จำลองในตู้โดยสาร
ยกปลายเท้าขึ้น พยายามอยากจะแตะให้ถึง
“ไม่ต้องรีบ ค่อย ๆ ทำก็ได้”
เย่ชีเหยียนอุ้มมันขึ้นมา ปล่อยให้ใช้แหนบกลไกลขยับไปบนแผนที่จำลองเรื่อย ๆ จนมาหยุดที่จุดหนึ่ง
ที่นั่น อยู่ห่างจากที่นี้ไกลมาก
“ของวิเศษอยู่ตรงนี้?”
วัลลี่พยักหน้า
“ที่นี่...”
เย่ชีเหยียนหยิบแผนที่ป่าทองขาวที่ได้มาจากมือของอันนัวนัวออกมา
เทียบกับแผนที่จำลอง ก็พบพื้นที่ตรงกันอย่างรวดเร็ว
“ราชสำนักเผ่าเอลฟ์สินะ ก็จริง ที่นี่คือแดนของเผ่าเอลฟ์ ของวิเศษล้ำค่าที่สุดอยู่ที่พวกมันก็สมควรอยู่แล้ว”
เขาพยักหน้า วางวัลลี่ลง มองหุ่นยนต์ตัวจิ๋วที่ดูเหนื่อยล้าเต็มที่ แล้วเช็ดดวงตาที่ดูเหมือนกล้องของมันให้
“เหนื่อยแล้ว ไม่ต้องรีบ พักผ่อนให้เต็มที่ ส่วนของวิเศษ...ก็ไกลจริง ๆ นะ”
เย่ชีเหยียนลูบคางคิดอยู่ครู่
“ได้แล้ว”
เขานึกถึงโมดูลรถไฟที่ยังไม่เคยใช้อย่างจริงจังมาก่อน