การกวาดล้างสมรภูมิใช้เวลาไปหลายวัน
เย่ชีเหยียนก็ยังคงอยู่ในขบวนรถไฟ ร่างโครงสร้างเบื้องต้นของตู้โดยสารเคลื่อนที่อยู่ตลอด
ถ้าจะทำ ก็ทำให้ดีที่สุด
เขาไม่รีบ
ตอนนี้ในหัวมีแนวคิดออกมาหลายแบบแล้ว ใช้เวลาหลายวันใช้พู่กันวาดพลวัตประกอบโครงสร้างพื้นฐานเสร็จ จึงได้ก้าวออกจากรถไฟมาในที่สุด
"ฮา~"
[พลังกาย: 104][จิตพลัง: 201 (ประจักษ์แจ้งในสัจจะ) (เงาแห่งจุดจบ)]
หลายวันมาไม่นอนไม่พัก บวกกับการใช้จ่ายตอนสร้างกรอบ ทำให้จิตพลังกับพลังกายของเขาลดฮวบไปพอสมควร
ตอนนี้ที่ยังมีจิตพลังเหลือ 201 ก็เพราะเขาฟื้นตัวเร็วเท่านั้น
"เจ้านาย~ น้ำอุ่นแล้วค่ะ"
ลีเซ็ตที่รอเจ้านายของตัวเองหลุดจากภาวะจดจ่อนั้นในที่สุดก็โล่งอกลืมตาโพลง
"ก็ใช่ พักสักหน่อยดีแล้ว"
เดินเข้าตู้เก็บน้ำ ถอดเสื้อผ้าออกหมด แล้วดิ่งลงไปในบ่อน้ำพุร้อนที่สะอาดสะอ้าน
เน่ยเฟยทีตัวจิ๋วค่อย ๆ ว่ายนำผ้าเช็ดตัวมาจากกลางบ่อ เลื่อนเข้ามาข้างกายเย่ชีเหยียน
ในฐานะเครื่องทำน้ำอุ่นเฉพาะตัวของเย่ชีเหยียน การจะเติบโตขึ้นอีกครั้งยังต้องรออีกพักหนึ่ง
"วาลลียังไม่กลับเลยนะ"
นับจากเข้ามาในโลกนี้จนถึงตอนนี้ก็เกือบครึ่งเดือนแล้ว
แม้ตอนสร้างตู้โดยสาร เย่ชีเหยียนก็ยังแบ่งสมาธิออกมารอข่าวว่าวาลลีจะเจอสมบัติหรือไม่
แต่นานขนาดนี้แล้ว สมบัติของโลกใบนี้ดูเหมือนจะหายากเหลือเกินจริง ๆ
"ฮืม... รออีกหน่อยละกัน"
วาลลีที่มีเกราะภาพลวงอยู่ในการค้นหาสมบัตินั้นเรียกได้ว่าไร้พ่าย