“เพิ่งมาถึงก็จัดให้ฉันเซอร์ไพรส์ซะแล้ว น่าสนใจชะมัด”
เย่ชีเหยียนกดปุ่มเปิดประตูแล้วก้าวออกจากรถ
ฝูงอสูรกระดูกที่ค่อย ๆ มารวมกันรอบด้านถูกกำจัดทีละตัวภายใต้กระสุนของอีฟ
ภายในรัศมีเฝ้าระวังพันเมตร ทุกหน่วยที่ถูกล็อกเป้าถูกทำให้กลายเป็นผุยผงทั้งหมด
แต่บางทีอาจเพราะเสียงมันดังเกินไป
อสูรกระดูกจำนวนมากขึ้นก็ไหลบ่าขึ้นมาจากทะเลทรายโดยไม่มีที่สิ้นสุด
พวกมันเหมือนแมลงสาบที่ฆ่าไม่มีวันหมด
ทำให้อีฟเริ่มไม่พอใจ
ก็แค่พวกปีศาจกะโหลกขี้แพ้เหลือขอ ก่อนที่หล่อนกำลังจะลงมือเล่นจริงสักที
เย่ชีเหยียนก็ยกมือขึ้นขวางไว้
“ใจเย็น ๆ เถอะ ปล่อยให้พวกนั้นมารวมกันอีกหน่อยก็ได้”
เขาขึ้นไปยืนบนหลังคารถ
มองพื้นดินรอบทิศที่ถูกพวกปีศาจกะโหลกจุดดำสนิมยึดครองแล้วถอนใจออกมาหนึ่งคำ
“เยอะซะจริง ๆ รู้สึกเหมือนกลับมาอยู่แดนร้างเลยนะ ซี๊ด ซี๊ด”
อีฟเดินเข้ามาชิด โอบแขนเขาไว้ หูกระต่ายเบื้องบนศีรษะเปลี่ยนเป็นตัวเลขที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ หนึ่งแถว
[92801]
นั่นคือสถิติการล็อกเป้าของหล่อนเอง และจำนวนยังคงเพิ่มขึ้นไม่หยุด
“ได้แล้วมั้ง”
เมื่อตัวเลขไปถึงหนึ่งแสนในวินาทีนั้น
เย่ชีเหยียนลูบหัวอีฟเบา ๆ แล้วดีดนิ้ว
[ศิลาบริสุทธิ์ชำระมลทิน]ที่เขาเก็บไว้ในสวนหมิงเย่ก็ค่อย ๆ ผุดขึ้นมา
“ฉันอยากดูจริง ๆ ว่ายังเหลืออีกสักเท่าไหร่”
ศิลาบริสุทธิ์ชำระมลทินลอยขึ้นกลางอากาศ
แสงอ่อนโยนบังบดับดวงอาทิตย์สีเหลืองหม่น~นำการชำระล้างมาสู่ผืนแผ่นดินแห่งนี้
และในจังหวะที่แสงนั้นตกลงมา