เย่ชีเหยียนครุ่นคิดเล็กน้อย
มอดูลซิงค์กระแสเวลานั้นถือว่าไม่เลวทีเดียว
แต่ยิ่งมันมีมูลค่าสูง ก็ยิ่งหมายความว่าการจะได้ 'ตะเกียงนำทาง' ที่จูซิงถูพูดถึงนั้นยากขึ้นไปอีก
ตกลงหรือ?
ไม่
เขาไม่คิดจะเปลี่ยนความตั้งใจของตัวเอง
หรือจะพูดว่า
เขาไม่ได้คิดจะทำการค้ากับจูซิงถู
และจะไม่ออกตามหาตะเกียงนั่นโดยเฉพาะ
สวนลอยฟ้าอาจจะเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น
แต่เอาจริง ๆ เขาไม่เคยคิดจะหาเรื่องเอง เรื่องต่างหากที่หาเขา
ถ้า สมมติว่า ถ้าหาก
เขาเจอตะเกียงพิเศษสักอันเข้าจริง ๆ
จะหยิบมันมาครอบครองหรือไม่
ก็ต้องดูว่ามันมีประโยชน์รึเปล่า
ส่วนมอดูลซิงค์นั่น?
ไม่เป็นไรหรอก เขามาถึงโลกนี้ได้กี่วันกัน?
ต่อไปยังไงก็มีโอกาสได้มันมา
["หัวหน้า ท่านก็ตั้งใจพิชิตโลกชานชาลาไปดีกว่า จะมาค้ากับมือใหม่อย่างฉันมีอะไรดี ฮึ ๆ~ เรื่องหยิบของ น่าจะมีคนที่เหมาะสมกว่า
เอาเป็นว่า ฉันยังมีธุระนิดหน่อย~ ลาก่อน"]
จบการสนทนา
ในโลกชานชาลา จูซิงถูยิ้มอย่างจนใจ
"โอ๊ะ... นี่มัน... แค่ไม่กี่คำก็ตัดโชคชะตาที่ฉันเห็นไปได้เลยหรือ?"
"แต่... แบบนี้ล่ะดี~"
"ถ้าทุกคนปฏิเสธการจัดวางของโชคชะตาได้ ไพ่ผู้ทำนาย เธอบอกที ทุกอย่างในแดนทุรกันดารก็จะไม่ไร้ความหมายอีกต่อไป~ ใช่ไหม?"
ไพ่สิ่งหมิ่น·ไพ่ผู้ทำนาย หมุนเบา ๆ บนปลายนิ้วของจูซิงถู