เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 366 สถานีที่สามสิบสี่·ห้วงสวนลอยฟ้าอีกครา

6 นาที· 1.4K คำ

สภาพอากาศวันนี้: ดี

ท้องฟ้าปลอดโปร่งทอดไกลสุดลูกหูลูกตา

อุณหภูมิกำลังสบาย

เรียกได้ว่าอากาศแบบนี้ในแดนร้างก็นับว่าเป็นวันที่ดีหาใดเทียบ

"ไอ้นี่ทำเอาหนักหนาเอาเรื่องจริง"

เวลา: [9:02:41]

ตอนนี้เย่ชีเหยียนกำลังนั่งคร่ำเคร่งอยู่ที่โต๊ะผลิต ซนของทรงสี่เหลี่ยมชิ้นหนึ่ง

นั่นคือโมดูลสร้างสกินเคลื่อนไหวแบบกำหนดเอง

อาศัยโมดูลผู้เชี่ยวชาญการสร้างสกิน เขาเลยล่วงรู้ถึงสิ่งต้องใช้ในการสร้างสกินตู้โดยสารเคลื่อนไหว

โมดูลกับผู้สร้างไม่ต้องพูดให้มากความ ของหลักที่ใช้ประดิษฐ์ไม่ต้องสงสัยก็คือ[อัญมณีแห่งความมืดมิด]ที่ได้มาจากสนามประลองแกนดาราที่เอริสนั่นเอง

มันสามารถเปลี่ยนพื้นที่ตู้โดยสารหนึ่งภายในขบวนรถไฟให้กลายเป็นท้องฟ้าสวนยมโลก

แม้จะยังไม่รู้แน่ว่ามีผลลัพธ์เช่นไรแน่ แต่เมื่อมีวัตถุดิบคู่ควรมาถึงมือแล้ว ไม่ทำให้เสร็จก็เสียดายเกินไปหน่อย

เพียงแต่การสร้างต้องให้เย่ชีเหยียนตั้งจิตจดจ่อเต็มกำลังผ่านโมดูลผู้เชี่ยวชาญการสร้างสกิน นำทางและหลอมหล่อพลังภายในอัญมณีเม็ดนั้นเข้าไปในโมดูล

มันเป็นงานสิ้นเปลืองพลังใจอย่างน่าอ่อนระโหย

"ช่างเถอะ ทางนี้สิ้นเรื่องดีกว่า"

วางโมดูลลง สายตาของเย่ชีเหยียนมองไปอีกฟากของโต๊ะประกอบ

[ท่อเชื่อมต่อไฟฟ้า]

อุปกรณ์ที่สามารถเชื่อมต่อเตาไฟฟ้ามิติกับเตาปฏิกรณ์ราตรีนิรันดร์เข้าด้วยกัน หลังจากใช้จ่ายไปหนึ่งร้อยหกสิบห้าเหรียญรถไฟในตลาดมืดกับแพลตฟอร์มซื้อขายเพื่อซื้อวัตถุดิบ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป