เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 782 ป่าสีขาวอันห่างหาย / 【โมดูลเฉพาะตัว · ป้ายบอกแห่งความทรงจำ】

6 นาที· 1.4K คำ

“ชั้นสามของชานชาลา ก็คือใช้เหรียญรถไฟ 6 เหรียญในการสร้าง ว่าไปแล้ว ตอนเพิ่งเข้ามาในดินแดนรกร้าง เหรียญรถไฟ 6 เหรียญยังราคาแพงจี๊ดเลยนะ แต่ว่า...ฉันก็ไม่ได้จ่ายเงินซื้อของใช้สอยบนรถไฟมานานพอสมควรแล้ว”

ลดหย่อนการบริโภคขั้นหนักนั้นทรงพลังมาก จนถึงตอนนี้ช่วยประหยัดเหรียญรถไฟให้เขาไปไม่รู้เท่าไหร่

เกือบทุกไอเทม แม้แต่สิ่งที่ถูกนับเป็นไอเทมและมีตัวตนเป็นรูปธรรม ส่วนใหญ่ล้วนถูกโมดูลพิเศษตัวนี้ยกเว้นค่าใช้จ่ายได้ทั้งหมด

ไม่ว่าจะเป็นอาวุธประจำรถไฟ ค่าใช้จ่ายในการผลิตตอนใช้บลูปรินต์ รวมถึงการกลั่นขึ้นรูปของไอเทมพิเศษบางชนิด

เว้นแต่พื้นที่ที่อยู่จะ[ขาดแคลน]จนไม่สามารถรวบรวมเหรียญรถไฟเพิ่มได้ ไม่เช่นนั้น ทุกสิ่งที่เย่ชีเหยียนทำล้วนฟรี

แต่จากที่ดูตอนนี้

สิทธิ์ที่ได้รับจากระบบนั้น ไม่สามารถถูกแทนที่ด้วย[ลดหย่อนการบริโภคขั้นหนัก]ได้

ทำให้เย่ชีเหยียนรู้สึกเสียดายอยู่ไม่น้อย

“ว่าไป ตอนนี้ฉันมีสิทธิ์อยู่กี่ตัวนะ?”

เขาเรียกข้อมูลส่วนตัวขึ้นมา

ในช่องสิทธิ์ มีจำนวนถึง 6 ตัว

[สิทธิ์หัวหน้าขบวนรถไฟ·ป้ายบอกแห่งความทรงจำ][สิทธิ์ระบบ·เชื่อมประสานกระแสเวลา][สิทธิ์ระบบ·เชิญผู้เริ่มต้น][สิทธิ์·ปลดล็อกชานชาลาระดับสูง]

ทั้ง 4 ตัวนี้ซื้อมาจากตัวเลือกอัปเกรด

[สิทธิ์สูงสุด·โลกชานชาลา][สิทธิ์·จุดจบ (1/1)]

ส่วนอีก 2 ตัวนี้ได้รับมาโดยตรงจากระบบ ตอนที่ได้ครอบครอง[เหมียตีลา]

“มองแบบนี้ก็ยังไม่กี่ตัวเหมือนเดิมนี่นา ช่างเถอะ สร้างป้ายบอก เลือกจุดหมาย สถานีที่สอง ป่าสีขาว”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป