เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 781 ดวงจันทร์ที่ห้า · รัศมีแห่งจันทรานิรันดร์

6 นาที· 1.4K คำ

ได้ฉายาใหม่มาแล้ว

แถมเพียงแค่ดูจากคำอธิบายก็ต้องบอกว่าผลของมันนี่ช่างสุดโต่งเกินไปเสียจริง ๆ

"ดวงจันทร์ไม่ลับฟ้า เส้นทางไม่ขาดสาย" มันหมายความว่าอะไรกัน?

นี่ไม่ใช่การบอกว่า ตราบใดที่ยังมีแสงจันทร์อยู่ รถไฟของเขาในที่รกร้างก็จะปลอดภัยอย่างแน่นอนสมบูรณ์เลยรึ?

แน่นอนว่าตัวดวงจันทร์เองอาจก็เป็นอีกหนึ่งภัยคุกคาม ไม่อาจเชื่อได้อย่างเต็มที่

แต่อย่าลืมสิ่งหนึ่งนะ

เย่ชีเหยียน ก็เป็นเจ้าของดวงจันทร์หนึ่งดวงเช่นกัน

[ไพ่ภัยพิบัติ · จันทราเงียบงับแห่งราตรินิรันดร์]

ราตรีนิรันดร์ ก็ยังมีแสงจันทร์

"ในที่สุดก็มีพลังป้องกันรถไฟที่ใช้แทนโล่ป้องกันทรัพย์สมบัติได้สักที แม้ยังไม่รู้ว่าพลังป้องกันจริง ๆ จะแข็งแรงขนาดไหน แต่ขอแค่ซ้อนทับกันได้ก็ย่อมดีกว่าพึ่งโล่ป้องกันทรัพย์สมบัติอย่างเดียว"

โล่ป้องกันทรัพย์สมบัติ

อุปกรณ์ป้องกันรถไฟชิ้นนี้ต้องใช้เหรียญรถไฟ แต่ด้วยเพราะเย่ชีเหยียนมีโมดูล[ลดหย่อนการบริโภคขั้นหนัก]จึงได้ใช้ฟรี ๆ มาตลอด

ตอนนี้แทบจะทำหน้าที่ป้องกันอย่างจริงจังได้อีกแล้ว

หลายครั้งเขาต้องให้การลาดตระเวนเปิด[โหมดอารักขา]เพื่อปกป้องรถไฟไม่ให้เสียหาย

เย่ชีเหยียนคิดจะอัปเกรดมันมานานแล้ว แต่ไม่เคยมีโอกาสดี ๆ สักที

"แถมยังมีพลังงานพวกนี้อีก..."

แสงจันทร์สีเงินขาวลอยอยู่ในฝ่ามือของเขาอย่างช้า ๆ

สวยงามเหมือนสร้อยข้อมือโปร่งแสงที่มีรัศมีไหลวนอยู่ภายใน

"กุรุรุ...."

เสียงเล็ก ๆ น่ารัก ๆ ราวกับปลาในทะเลลึกเป่าฟองอากาศเรียงราย ดังแว่วมาจากบริเวณอกของเย่ชีเหยียน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป