เย่ชีเหยียนไม่ได้โกหก
เขากลับมาพักที่โรงแรมที่ไม่มีเจ้าของร้านอีกครั้ง
เมื่อยามเช้ามาถึง ชาวบ้านในหมู่บ้านยังคงทำกิจวัตรตามปกติ
เพียงแต่ดูเหมือนพวกเขาจะจำไม่ได้เลยว่าเคยมีเจ้าของโรงแรมที่ชื่อนิชิโคโอริอยู่
เป็นค่ำคืนที่ดึกอีกครั้ง
ผู้บงการเบื้องหลังชานชาลานี้ยังคงส่งเพียงคนเดียวมา
ครั้งนี้คือผู้พิพากษา
การต่อสู้ยังคงดุเดือด แต่ตราบใดที่เย่ชีเหยียนใช้ปิศาจดาร์กเรเวนประทานมโนทัศน์แห่งความตายให้แก่พวกเขา ผลลัพธ์สุดท้ายก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาจะเป็นฝ่ายชนะ
เมื่อการต่อสู้สิ้นสุดลง วันใหม่มาถึง ผู้คนในหมู่บ้านก็ยังคงจำไม่ได้ว่าเคยมีตัวตนของผู้พิพากษาอยู่
หนึ่งวัน สองวัน สามวัน…
เมื่อหัวหน้าหมู่บ้านมนุษย์หมาป่าผู้นี้สิ้นชีพใต้คมมีดของจันทราอำพราง
ที่นี่ก็เหลือเพียงคนสุดท้าย
คนส่งสาร จาเอส
"โย่ พี่ชาย อรุณสวัสดิ์ เมื่อคืนหลับสบายดีไหม?"
ยามเช้าตรู่
จาเอสวิ่งออกกำลังกายอยู่หน้าประตูโรงแรม ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มกระตือรือร้น
เย่ชีเหยียนยืนพิงอยู่ข้างประตูโรงแรม ข้างกายเขาปิศาจดาร์กเรเวนกำลังจัดการซากศพของหัวหน้าหมู่บ้านอย่างเงียบเชียบ
แต่จาเอสกลับทำเหมือนไม่เห็นอะไรเลย
"ไม่ได้นอนเลย ก็ใกล้จะจากไปแล้วนี่นา นอนไม่ค่อยหลับน่ะ~"
"แล้วนายล่ะ? ในฐานะคนเพียงคนเดียวของหมู่บ้านนี้ สองสามวันมานี้นายหลับเป็นอย่างไรบ้าง?"