เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 446 อุโมงค์มืดมิด เวลาอันเชื่องช้า กฎที่ถูกแก้ไข

6 นาที· 1.3K คำ

เย่ชีเหยียนไม่ค่อยได้ใช้ดาบ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาใช้ไม่เป็น

ฟัน ควง หลักการไม่เคยเปลี่ยน

เจ้าของโรงเตี๊ยมหญิงคนนี้ได้รับพลังไม่ทราบที่มาเสริม ความสามารถของนางจึงกลายเป็นเรื่องประหลาด

ภูมิคุ้มกันต่อการโจมตีทั้งหมดเว้นแต่จากตัวเย่ชีเหยียนเอง ทุกครั้งที่ดาบฟาดลง ก็มากพอจะทำลายล้างพื้นที่หนึ่งจนย่อยยับ

ตอนนี้ นางมีมาตรฐานเทียบเท่าสัตว์ร้ายทรงพลังแห่งโลกชานชาลาระดับ 9 จริง ๆ

แต่นั่นก็ไม่ได้แปลว่าเย่ชีเหยียนจะแพ้

[ทรยศ×ผู้ประกาศมรณะ]

ยังจำสิ่งที่นางเคยพูดได้ไหม

[“ตามกฎแล้ว การต่อต้านของคุณนั้นไร้ผล”]

ก่อนที่เย่ชีเหยียน “มนุษย์หมาป่า” จะถูก “มนุษย์” กำจัดในยามค่ำคืน

ตามกฎ มนุษย์ผู้เป็นคนถือดาบอย่างเจ้าของโรงเตี๊ยม จะไม่ตาย

พูดอีกอย่างก็คือ ในช่วงเวลานี้

นางไม่มีแนวคิดเรื่องความตาย

เมื่อเป็นเช่นนี้

“การต่อต้าน ก็จะได้ผล”

หากจะมีโลกของเกมมนุษย์หมาป่าบริสุทธิ์อยู่จริง

มนุษย์ในนั้นที่ถูกมนุษย์หมาป่าถือดาบในยามค่ำคืน จะยอมให้โชคชะตาตัวเองอยู่ในมือคนอื่นจริงหรือ

ไม่มีทาง

มนุษย์ที่แท้จริง จะเลือกต่อต้าน

การต่อต้าน ย่อมมีประโยชน์เสมอ

ลายอีกาสีดำปรากฏขึ้นบนหลังมือของเย่ชีเหยียน

กลิ่นอายมรณะน่าสะพรึงวนเวียนอยู่รอบตัว

ความมืด ความตาย...

ประทาน——

[กา!!]

เสียงร้องโหยหวนแสบแก้วหู ดังมาจากที่ใดไม่รู้

นั่นไม่ใช่เสียงของอีกาปีศาจ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป