เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 568 ของขวัญ/การใช้สิทธิ์

6 นาที· 1.5K คำ

ป้อมหินดำ

ที่แห่งนี้ไม่เหลือร่องรอยของวันวานอีกแล้ว

ออกัสตินซึ่งได้รับคำสั่งจากเย่ชีเหยียนให้ออกตามหาผู้รอดชีวิตภายในเมือง ไม่คาดคิดว่าจะเจอได้จริง

"ผู้ครอบครอง อยู่ข้างหน้า"

เย่ชีเหยียนยืนอยู่บนมือของออกัสติน มองไปยังโพรงใต้ดินกลางป้อม ณ ที่นั้นมีแนวป้องกันห่อหุ้มด้วยแสงสว่างอยู่หนึ่งบริเวณ

พอขึ้นสู่พื้นดิน อีฟพยายามจะยิงทะลุแนวป้องกันทันที แต่ถูกเย่ชีเหยียนห้ามเสียก่อน

เดินเข้าใกล้แนวป้องกัน เย่ชีเหยียนยกมือวางลงบนมัน

[แสงรุ่งอรุณ—บารมีคุ้มครองวิญญาณ]

[แนวป้องกันที่ผู้ก้องกัมปนาทแห่งองค์ประกอบแสงสร้างขึ้นโดยการเชื่อมต่อกับชีวิตของตนเอง เมื่อแนวป้องกันถูกทำลาย ผู้ก่อสร้างจะต้องตายในทันที]

ผู้รอดชีวิตที่ออกัสตินค้นพบอยู่ภายในแนวป้องกันนั้น และคนคนนี้ เย่ชีเหยียนยังรู้จักด้วยซ้ำ

โคลอย หญิงสาวผมทองคนแรกที่เอ่ยคุยกับเขาตั้งแต่ก้าวเข้าสู่โลกชานชาลาแห่งนี้

เวลาภายในแนวป้องกันหยุดนิ่งอยู่ โคลอยยืนอยู่กลางจุดพร้อมคทาสูงกว่าคนเกือบเท่าตัว รอบตัวล้วนเต็มไปด้วยทหารบาดเจ็บของป้อมแห่งนี้

น่าจะเป็นเพราะนางรับแรงกระแสมืดมิดที่ห้วงลึกนำพามาไม่ไหว ถึงวินาทีสุดท้าย เพื่อปกป้องทหารเหล่านี้ จึงต้องใช้แนวป้องกันที่ผูกกับชีวิตตนเอง

แต่สาเหตุที่นางยังมีชีวิตอยู่ได้ ก็เพียงเพราะห้วงลึกไม่ได้เหลือบมองไปที่อื่น ความสิ้นหวังที่โลกแห่งนี้จมดิ้นอยู่นั้น ก็เป็นเพียงสภาพแวดล้อมอันสบายกายที่ห้วงลึกสร้างไว้ให้ตนเองเท่านั้น

แนวป้องกันนี้ทำลายไม่ได้โดยพลการ มิฉะนั้นโคลอยต้องตายแน่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป