เมื่อหัวรบโอเวอร์คล็อกบดขยี้มังกรเหวลึกตนสุดท้ายจนแหลก
เมื่อพลังส่วนที่เหวลึกทิ้งไว้ในร่างของมันสลายหายไปจนหมดสิ้น
ทุกอย่างก็จบลงในที่สุด
เย่ชีเหยียนยืนอยู่กลางอากาศ มองแอ่งลึกข้างล่างที่ถูกหัวรบโอเวอร์คล็อกระเบิดจนเป็นหลุมลึก แล้วก็ส่ายหน้า
ถ้าไม่ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นเชื้อสายของเหวลึกซะก่อน
มังกรตนนี้ จักรกลสงครามตนนั้น มนุษย์ผู้เป็นคนแรกที่ได้รับการปลดปล่อย คงจะมีเรื่องราวและอนาคตของตัวเองอยู่บ้างสิน่า
เหวลึก... สิ่งที่เกิดมาแข็งแกร่งจนโอหับเชิดชูตัวเอง มองทุกสรรพสิ่งเป็นเพียงของเล่นสำหรับเล่นซอกันมาแต่ไหนแต่ไร
ครั้งนี้จับมันไม่ได้ แต่เย่ชีเหยียนก็รู้สึกได้ตลอดว่า อีกไม่นาน ตัวเขากับ 'เหวลึก' ตนนี้คงจะได้พบกันอีก
การทดสอบจบลง ความสำเร็จสำเร็จลุล่วง
พิกัดออกจากสถานีของโลกใบนี้ก็ได้รับการยืนยันแล้ว
ตอนนี้เขาสามารถจากไปได้แล้ว
แต่ว่าวัลลี่ยังค้นหาสมบัติอยู่ข้างนอกยังไม่กลับมา เขาจึงต้องรออยู่อีกระยะหนึ่ง
เมื่อยืนลงบนพื้น ลำดับไพ่ทั้งหมดข้างหลังก็ค่อย ๆ จมกลับสู่คลังการ์ดมิติลวง
ดาบน้ำตาแกะสลักกลับเข้าสู่อ้อมกอดของน้ำตาแดง ร่างของหล่อนกลับคืนสู่ฉลองชุดสีแดงดังเดิม
เย่ชีเหยียนอัญเชิญรถไฟออกจากเมทริกซ์ หมิงหมิงบินทะลุหน้าต่างออกมา เธอมองไปรอบ ๆ แล้วส่งเสียงร้องกังวานไพเราะราวเสียงแก้ว
“กริ๊งง~”
เธอสื่อความออดอ้อนไปยังเย่ชีเหยียน และบอกกับเขาว่า
'เหวลึก' ไม่อยู่แล้ว
ทำไมเธอถึงรู้ชัดเจนขนาดนั้น?
เย่ชีเหยียนไม่รู้ และตัวหมิงหมิงเองก็ไม่รู้เช่นกัน