เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 717 สถานีที่ 48 · ราชาดินเชลยศักดิ์ · นครชั่วกาลนิรันดร์

6 นาที· 1.3K คำ

“โอ๊ะ? แปลกจังเชียว ปกติส่วนใหญ่ชานชาลาหนึ่งมักมีระดับต่ำกว่า คราวนี้กลับเป็นชานชาลาสองที่ระดับต่ำกว่างั้นเหรอ”

เย่ชีเหยียนยิ้มแห้ง

ไม่ลังเล เลือกรายการแรกทันที

“ชานชาลายกระดับ... นั่นแปลว่ามีโอกาสที่จะพบเทพปลอมขึ้นมาสินะ? จากระดับ 9 ยกไปเป็น 10? น่าสนใจจัง”

[เลือกชานชาลาเรียบร้อย!]

[กรุณานั่งประชิดและจับราวให้มั่น รถไฟกำลังจะพาท่านไปถึงสถานีที่ 48]

[ราชาดินเชลยศักดิ์ · นครชั่วกาลนิรันดร์]

“บื้อ!!”

เสียงหวูดดังขึ้นอีกครั้ง

รางรถไฟทอดยาวออกไป ความว่างเปล่าปรากฏขึ้น

รถไฟเร่งความเร็วขึ้นทีละน้อย

มุ่งหน้าสู่สถานีถัดไปที่เป็นของเย่ชีเหยียน

พุ่งทะลุผ่านความว่างเปล่า!

ภาพนอกหน้าต่างรถไฟเปลี่ยนไป

แต่สิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยน คือฝนน้ำแข็งที่ยังคงกระหน่ำฟาดโล่ป้องกันทรัพย์สมบัติเช่นเคย

สภาพอากาศของดินแดนรกร้าง ได้กลับมาซิงค์กับโลกชานชาลาอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนาน

[มาถึงสถานีที่ 48 ของท่านแล้ว · ราชาดินเชลยศักดิ์ · นครชั่วกาลนิรันดร์]

[สถานีนี้: อันตรายเล็กน้อย?]

[สถานีนี้เป็นชานชาลาระดับสูง ไม่มีเวลาจำกัดการจอดรถ]

[วิธีออกจากสถานีปัจจุบัน: จ่ายเหรียญรถไฟ 300 เหรียญ / สำเร็จเป้าหมายของสถานีนี้ / ค้นหาจุดพิกัดออกจากสถานีของโลกนี้]

[ขอให้ท่านสำรวจอย่างมีความสุข]

[หมายเหตุพิเศษจากเหมียวทีลา: สถานีนี้มีเทวะปรากฏอยู่]

“โห? นายมีประโยชน์ตรงนี้ด้วยเหรอ ไม่เลว ในที่สุดก็หมายเหตุข้อมูลที่ใช้ได้สักที”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป