เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 716 สถานีถัดไปที่กำลังจะมาถึง

6 นาที· 1.3K คำ

[โลหะปีศาจ]

[ประเภท: วัสดุ]

[ก้อนโลหะที่[สิ่งมีชีวิต]บูชายัญโลหะธรรมดา 10,000 กิโลกรัม แล้วถูก[ปีศาจแห่งการตัดสินใจ]หล่อขึ้นมา]

"บูชายัญสิ่งมีชีวิตก็ยังไงนะ"

เย่ชีเหยียนหยิบก้อนโลหะที่ยังคงอุ่นอยู่เล็กน้อยนี้ขึ้นมาชั่งน้ำหนักในมือสองสามครั้ง

ไม่หนัก

ไม่หนักเลยสักนิด

ก็แค่หนึ่งกิโลกรัมธรรมดา ๆ

แทบจะไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าของชิ้นนี้ถูกหล่อขึ้นมาจากโลหะ 10,000 กิโลกรัม

"อืม... แล้วของพวกนี้มันมีประโยชน์อะไรล่ะ?"

ถ้าจะเอาวัสดุไปสร้างอะไรสักอย่าง ต้องใช้บลูปรินต์ ไม่ก็ต้องผ่านโมดูลคล้ายกับปรมาจารย์ผู้สร้างตู้รถไฟแบบไดนามิกของเขาที่หัวหน้าขบวนรถไฟแต่ละคนครอบครอง

"บลูปรินต์?"

เย่ชีเหยียนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

อีกครั้งที่เดินไปยังโซนที่ได้รับใหม่ของคลังแขน

[โซนก่อสร้างอนาคต]

ลูกบอลก่อสร้างกำลังวิเคราะห์ด้วยตัวเองอยู่

"เอาล่ะ ไป!"

เย่ชีเหยียนโยนโลหะปีศาจก้อนนี้ใส่ลูกบอลก่อสร้าง

มันจมลงไปข้างใน เวลาวิเคราะห์เพิ่มขึ้น

"ค่อย ๆ วิเคราะห์ไปเถอะ"

เก็บการ์ดปีศาจคืน

ออกจากคลังแขน

เย่ชีเหยียนเดินกลับมาที่ตู้โดยสารควบคุมอุณหภูมิ

จบการวิวัฒน์ครั้งนี้ ความเหนื่อยล้าบนร่างของเขาก็ยังไม่หายไป

ยืดเส้นยืดสายหนึ่งครั้ง พิงข้างหน้าต่างนั่งมองทิวทัศน์ภายนอกที่ไม่เปลี่ยนแปลงมาตลอดกาล จิตใจค่อย ๆ สงบลง

"ฮืม... พรุ่งนี้จะเข้าโลกชานชาลาใหม่ มันจะเร่งรีบไปหน่อยไหมนะ?"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป