ไหนบอก... เรื่องนี้นับเป็นสายลูกสายในสายลับแล้วหรือเปล่า
ฝ่ายเขามีจงโม่จิ้งเป็นสายลับฝังตัวอยู่ในอาบูคาโด ทางอาบูคาโดเองก็มีไลออนซึ่งเพิ่งขายข้อมูลลับให้เขา
ในแง่หนึ่งก็ถือว่าขำดี
[“ฉันเข้าแล้ว ขอบคุณสำหรับข้อมูล”]
[“ไม่ไม่ ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ ผมแค่อยากชำระหนี้เหตุและผลที่ผมเป็นหนี้ท่านเพียงเล็กน้อย ขอถามหน่อยว่า ผม...ยังขาดอีกเท่าไหร่”]
[“เธอลองเดาดูสิ?”]
[“......ขอโทษครับ ผมปากว่างเกินไป ผมจะส่งข้อมูลของอาบูคาโดให้ท่านต่อไป”]
คนฉลาดก็คือคนฉลาด ไม่ต้องพูดอะไรมาก เขาเติมภาพสถานการณ์ที่สมเหตุสมผลที่สุดขึ้นมาในหัวเองได้เลย
แต่ว่า... ไลออนจะทรยศองค์กรตี้ซวี่เหรอ?
ทรยศหมอดูผู้ได้ยินเสียงกระซิบของโชคชะตา และครอบครองไพ่การลบหลู่หนึ่งใบนั่นเหรอ?
เย่ชีเหยียนรู้สึกว่า เรื่องนี้จูซิงถูอาจจะรู้มาตั้งแต่ต้นแล้วก็ได้
“ไลออนเหรอ คนอย่างนั้น ไม่ใช่ว่าโชคลาภของเจ้าหลินมันกระทบจนสมองไม่ค่อยทำงานแล้วหรอกนะ...”
ไลออน ผู้สะสมการ์ดกลยุทธ์
และตอนนี้ การ์ดกลยุทธ์บางใบก็ได้พบเจ้าใหม่ของตัวเองแล้ว
จ้าวหลิน
หญิงสาวผู้มีพรสวรรค์[กฎการอนุรักษ์โชคลาภ] ดูเหมือนจะได้รับความโปรดปรานจากการ์ดกลยุทธ์มากกว่า
ลำดับไพ่เป็นแบบนี้
ตราบใดที่เธอยังควบคุมมันได้ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ กลุ่มโลภมากพวกนี้ก็จะคอยหาเจ้าใหม่ที่เหมาะกับตัวเองกว่าเสมอ
ไลออนเพิ่งผ่านความพ่ายแพ้อย่างสยดสยองมา