เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 579 ไลออนกับอาบูคาโด

6 นาที· 1.4K คำ

[มิรันดา · ใต้อาณาเขตของมหานคร]

บนใบหน้าของไลออนไม่มียิ้มปลอม ๆ แบบที่เคยเป็นอีกต่อไป

ความตายอันเย็นชาพันรอบร่างเขา

ความตายแบบนั้นมีเฉพาะผู้ตายเท่านั้น ไม่ใช่ของมนุษย์

ไลออน ไม่ใช่มนุษย์อีกแล้ว

หลังจากที่สายพันธุ์ของเขาแพ้เกมความตายกับม่อชือ เพื่อจะยังมีชีวิตอยู่ เขาจึงกลายเป็น[ศพมนุษย์]

"โอ๊ย นี่ไม่ใช่นักเล่นการ์ดกลยุทธ์ขององค์กรตี้ซวี่นี่หรอ ไม่เจอกันสักพัก ทำไมถึงถ่อยลงขนาดนี้"

เสียงเยาะเย้ยดังมาจากไม่ไกล

บาหลุนแห่งอาบูคาโด หญิงผู้ชื่นชอบเลี้ยงตะขาบ คนที่เคยถูกซาหย่าหมัดเดียวกระเด็นไปลอยอยู่นอกอวกาศหลายวัน

เธอแบกเคียวไว้บนบ่า ใบหน้าเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย

"ฉันจำได้ว่าพวกเจ้าคนของตี้ซวี่นี่ดูถูกพวกอาบูคาโดกันทั้งองค์กรไม่ใช่เหรอ โอ๊ย~นึกไม่ถึงเลย วันนี้ถึงมีวันที่ต้องมาขอร้องพวกเราซะได้ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

ไลออนมองบาหลุนอย่างเย็นชา เขาไม่ได้หยิบการ์ดกลยุทธ์ที่เหลือเพียงสองใบออกมา แต่ชักดาบสั้นคทาออกมาแทน

"ปิดปากหมาของเธอซะ ฉันมาที่นี่ ไม่ได้มาเพื่อร่วมมือกับของเสียอย่างเธอที่โดนชายาตบกระเด็นไปนอกอวกาศ"

"หา?! เธออยากตายหรือไง! ทิ้งการ์ดไปสามใบแล้วยังจะมาตบหน้าเฒ่าแม่อีกหรอ!"

เคียวส่ายฟัน ตะขาบยักษ์ตัวหนึ่งผุดขึ้นข้างกายเธอ จ้องกัดไลออนไม่วางตา

"เธอคิดจริง ๆ เหรอว่าแม้ไม่มีพลังของการ์ดกลยุทธ์ เธอจะเป็นคู่ต่อสู้ของฉันได้ ของเสียที่โดนตบกระเด็นไปนอกอวกาศ"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป