ปลายห้องแชต ซ่างกวนอิ๋งเสวี่ยลังเลอยู่ชั่วครู่
ซ่างกวนอิ๋งเสวี่ย: ["ก็ได้ แต่ฉันยังต้องการกระสุนอีกหน่อย ใช้น้ำแลกเปลี่ยนได้เหมือนกัน"]
ผู้หญิงคนนี้? เอาน้ำมาจากไหนตั้งมากมาย?
ไม่สิ การมีน้ำมากไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ เพราะอีกฝ่ายบอกแล้วว่าเป็นน้ำในทะเลสาป งั้นก็เป็นไปได้สูงว่าสถานีแรกของหล่อนจะเป็นทะเลสาปหรืออะไรทำนองนั้น สิ่งที่ทำให้เย่ชีเหยียนสงสัยจริง ๆ คือ หล่อนเอาภาชนะใส่น้ำมาจากไหน?
ในช่วงพักสามชั่วโมงโดยเฉลี่ยของสถานีแรกก่อนจะหมดเวลา ทั้งแพลตฟอร์มซื้อขายและห้องแชตต่างก็ปิดใช้งาน
เก็บมาได้? หรือใช้บลูปรินต์สร้างเหมือนเขา?
เย่ชีเหยียนไม่ได้คิดจะปฏิเสธการค้าขาย ในเมื่อขายปืนไปแล้ว กระสุนก็ย่อมต้องเอาไปแลกทรัพยากรเช่นกัน
จุดแลกเปลี่ยนวางอยู่เหนือถังเก็บน้ำ ขณะที่สายน้ำไหลร่วงลงมา
มองดูน้ำใสสะอาดในถัง เขาสกัดกลั้นแรงกระตุ้นที่อยากจะดื่มลงไป
น้ำนี้แม้จะดูสะอาดตา แต่ใครมีสามัญสำนึกสักนิดก็รู้ว่าน้ำจากทะเลสาปที่ไม่ได้ผ่านการกรองและต้มสุก หากดื่มเข้าไปก็ไม่ต่างอะไรกับการหาที่ตาย
การแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น ปลายอินเทอร์เฟซส่งข้อความใหม่มาอีก พร้อมด้วยคำขอเป็นเพื่อน
["หลังจากนี้ข้าแลกเปลี่ยนกับท่านได้อีกหรือไม่?"]