[พละกำลัง: 21][จิตวิญญาณ: 59]
[สถานะปัจจุบัน: อ่อนล้า]
บนรถไฟ เย่ชีเหยียนนอนแน่นิ่งเหมือนปลาเค็มที่สิ้นความฝัน
ในช่วงเวลาสุดท้ายนี้ เขาใช้แรงเฮือกสุดท้ายเดินทางไปกลับคลังอาวุธสองรอบ นอกจากจะเสียแรงไปกับการขนย้ายไม่น้อยแล้ว เขาก็ไม่ลืมคำมั่นสัญญาของตัวเอง ใช้พลั่วขุดหลุมฝังให้กับโครงกระดูกนั้น พร้อมตั้งป้ายหินไร้อักษรไว้
สุดท้ายแล้ว นี่คือผลเก็บเกี่ยวสุดท้ายของสถานีนี้
ตามมาด้วยการนับถอยหลังออกจากสถานีสิ้นสุดลง
ขบวนรถไฟที่เคยหยุดนิ่งค่อยๆ ออกตัว
ที่หัวขบวน คลื่นมิติปั่นป่วนพลันปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ความเร็วของรถไฟเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทะลุผ่านมิติไป แล้วกลับคืนสู่แดนรกร้างมืดสลัวไร้จุดสิ้นสุดอีกครา
และในเวลาเดียวกัน เสียงประกาศของรถไฟก็ดังขึ้น
[ติ๊ง——หัวหน้าขบวนรถไฟทุกท่านได้ออกจากชานชาลาแล้ว ขอแสดงความยินดีกับผู้รอดชีวิตทั้งเก้าพันแปดร้อยเก้าสิบสองคนที่ผ่านสถานีแรกสำหรับมือใหม่มาได้อย่างปลอดภัย]
[พวกคุณพ้นช่วงปลอดภัยสำหรับมือใหม่โดยสมบูรณ์แล้ว]
[ตั้งแต่สถานีที่สองเป็นต้นไป จะไม่มีการรับประกันว่ารถไฟจะจอดในพื้นที่ปลอดภัยอีก]
คำแถลงการณ์เรียกกระแสวิจารณ์สนั่น
["หมายความว่าไง เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนก็ต้องออกจากชานชาลาแล้วไม่ใช่เหรอ"]
["มีคนอยู่เกินที่สถานีแรกอีกหนึ่งชั่วโมงเหรอ อาศัยอะไรกัน"]