“ที่นี่… คือเมืองสินะ”
รถไฟมุดหน้าไปบนผิวทะเล มุ่งหน้าสู่เมืองหลวงของนครมิรันดา
ที่แห่งนี้คือชานชาลาเมืองที่ใช้รับรองหัวหน้าขบวนรถไฟจากภายนอก
ในปกติ หัวหน้าขบวนรถไฟที่เข้าสู่นครมิรันดาเป็นครั้งแรกต้องจอดหยุดที่นี่
ขณะรถไฟธรรมดาคันนั้นเข้าสู่อุโมงค์แคปซูล เจ้านำทางที่รับหน้าที่ยามประจำที่นี่และทหารยามถืออาวุธอีกหลายคนยืนอยู่ตรงประตู แล้วเอ่ยเสียงดังว่า
“ท่านหัวหน้าขบวนรถไฟผู้สูงศักดิ์ ตรวจพบว่ารถไฟของท่านเข้าสู่นครมิรันดาเป็นครั้งแรก โปรดลงจากรถเพื่อรับการตรวจสอบ และลงทะเบียนข้อมูลด้วย”
เจ้าของรถไฟคันนี้ได้ยินเสียงจากภายนอกแต่ไม่ได้สนใจ จูงสายจูงสุนัขเปิดประตูรถออกมาข้างนอก
ยามที่พูดไปเมื่อครู่มองดูสิ่งลึกลับที่ก้าวออกมาจากรถไฟ—ร่างสูงใหญ่ คลุมครุยสีดำ สวมหน้ากาก—ก็ไม่ทันระวังตัว กลืนน้ำลายเฮือกใหญ่
“ขอโทษด้วยนะ ช่วงนี้ตรวจกันเข้มงวด มีกลุ่มก่อการร้ายที่อาจสร้างภัยต่อนครมิรันดา จึงต้องตรวจสอบ วางมือไว้บนสิ่งนี้ เกรดรถไฟ หมายเลข และชื่อของท่านจะปรากฏขึ้น จากนั้นท่านก็ไปได้เลย”
ชายหน้ากากมองลูกแก้วคริสตัลที่ยามยกขึ้นเหนือศีรษะ แรกเริ่งลูบหัวสุนัขล่าเนื้อตัวใหญ่กำยำที่อยู่ข้าง ๆ ก่อน แล้วจึงวางมือลงบนลูกแก้วนั้น
ข้อมูลของเขาปรากฏขึ้นบนลูกแก้ว
[เกรดรถไฟ: 3]
[หมายเลขหัวหน้าขบวนรถไฟ: A-9-4931]
[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]
[ชื่อ: การลืมเลือน]
“เกรด 3? โอ้ ท่านเป็นพวกหัวหน้าขบวนรถไฟหน้าใหม่ที่โผล่มาเมื่อไม่นานมานี้สินะ? แปลกจริง ๆ ชะมัด... เอาเป็นว่าไม่มีอะไรแล้ว ลงทะเบียนข้อมูลเรียบร้อย ยินดีต้อนรับสู่นครมิรันดา”